Προβληματισμός και Περισυλλογή

Σε παλαιότερες εκπομπές της Επανελληνίσεως είχα τονίσει ότι η τεχνητή κρίση που δημιουργήθηκε, ενδεχομένως να αποσκοπούσε σε συγκεκριμένη πολιτική του μέλλοντος. Είναι τραγικό μετά από τέσσερα περίπου χρόνια, συλλέγοντας δημοσιεύματα να  νιώθει κάποιος ότι δικαιώνεται. Δεν είναι ώρες πανηγυρισμών αλλά βαθειάς περισυλλογής για το τι μέλλει γενέσθαι και ποιο το κόστος που θα κληθεί να πληρώσει για μια ακόμη φορά ο Έλληνας. Ένα κόστος το οποίο δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά Εθνικής υποστάσεως, πολύ χειρότερο από το οικονομικό κόστος, διότι η συρρίκνωση της πατρίδας μας πια είναι βέβαιη. Το 1912 – 1913 οι Έλληνες ενωμένοι επέτυχαν την διεύρυνση της πατρίδας μας, με τους Βαλκανικούς πολέμους εναντίον Τούρκων και Βουλγάρων καίτοι, η Ελλάδα προερχόταν  από μία οικονομική εξαθλίωση ομολογημένη με την περιβόητη φράση του Χαρίλαου Τρικούπη τον Δεκέμβριο του 1893 “Δυστυχώς επτωχεύσαμεν”. Η διδαχή της ιστορίας μας αποδεικνύει ότι, το οικονομικό δεν είναι πρώτιστη μέριμνα για την ύπαρξη ενός λαού, αλλά η ενότητα και η προσήλωση στον σκοπό και τα ιδανικά της φυλής. Σε δηλώσεις του υπουργού εξωτερικών, της νέας κυβερνήσεως, στις 23/7/2019 κ. Δένδια, διακρίνουμε την διάθεση της σημερινής κυβερνήσεως να προχωρήσει ένα βήμα παρακάτω στην υποχωρητικότητα απέναντι στις Τουρκικές απαιτήσεις. “Πρέπει να βοηθήσουμε τις κοινωνίες μας να δημιουργήσουν ανάπτυξη ευημερία και σταθερότητα στην περιοχή, και στο τέλος της ημέρας να ξαναγίνουμε φίλοι. Υπάρχουν χιλιάδες ευκαιρίες συνεργασίας, από τον τουρισμό μέχρι την εκμετάλλευση φυσικών πόρων”. Είναι λυπηρό, μετά από ξεκάθαρες δηλώσεις υπαναχωρήσεως έναντι κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, η Ν.Δ. προσπαθεί να διευρύνει την δημοσκοπική της διαφορά από τον δεύτερο , με την ενδοτικότητά της απέναντι στο διεθνισμό της Αριστεράς, και τα πατριωτικά κόμματα, να είναι κατακερματισμένα και εξαφανισμένα από το προσκήνιο. Φτάσαμε στο σημείο της αρχικής πρόβλεψης, που έλεγε ότι, “θα φτάσουν τον Έλληνα σε τέτοια οικονομική εξαθλίωση ώστε να μην τον ενδιαφέρει καν αν θα συνεκμεταλλευτεί τους υδρογονάνθρακες του Αιγαίου με την Τουρκία”. Κάθε μέρα ακούμε στα μέσα Μ. Μ. Ε (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης) μποναμάδες προς τους Έλληνες συνταξιούχους, εργαζόμενους, φοροελαφρύνσεις, αυξήσεις, επιδόματα. Όλοι περιχαρείς με τα κυβερνητικά καλούδια, αδιαφορούν αν αύριο η Τουρκία έχει φτάσει στην Άνδρο και αντλεί πετρέλαιο από τον ξεκάθαρα ελλαδικό χώρο. Ο Έλληνας έφτασε στο σημείο να είναι ευχαριστημένος για το ότι έχει να δώσει ένα πιάτο φαγητό στην οικογένεια του, και αδιαφορεί αν θα παραδώσει χώρο και όχι χώρα στο παιδί του. Είναι αυτό που φώναζε εδώ και πάρα πολλά χρόνια ο Κωνσταντίνος Πλεύρης, πως το οικονομικό δεν πρέπει να είναι το πρωτεύον, αλλά τα εθνικά θέματα, και οι αντιστάσεις που πρέπει να επιδείξουμε ως ένας λαός ηρώων!! Δυστυχώς λόγια που έμειναν γραμμένα και ξεχασμένα στις σελίδες ενός σκονισμένου βιβλίου που φιγουράρει στις βιβλιοθήκες μας με το όνομα του συγγραφέα να αποτελεί έπαθλο για όλους εμάς και όχι το περιεχόμενό του, που προέβλεπε εδώ και πάρα πολλά χρόνια το δυσοίωνο μέλλον του Ελληνισμού!

Τάσος Συμιγδαλάς

Εκδότης Ήλεκτρον

Μέλος Συντονιστικού Συμβουλίου Ε.ΛΑ.ΣΥΝ.

Απάντηση