Σολωμός Σολωμού: “Ήταν τρελός και του ‘πρεπε η δόξα”

Συμπληρώνονται σήμερα 24 χρόνια ἀπὸ τὸ θάνατο τοῦ Σολωμοῦ Σολωμοῦ. Τῆς στυγνῆς, on camera, δολοφονίας του ἀπὸ τοὺς Τούρκους στὰ κατεχόμενα.

Τὸ μυαλὸ θολωμένο ἀπὸ τὸν χαμὸ τοῦ δικό του ἀνθρώπου. Ἡ λογικὴ ἐκείνη τὴ στιγμὴ δὲν εἶχε θέση στὸ μυαλό του. Αὐτὸ εἶχε ταξιδέψει μακριὰ ἀπὸ τὸ κεφάλι του. Οἱ φλέβες δὲν «χωροῦσαν» τὸ αἷμα του. Αὐτὸ ἔβραζε. Πηγαινοερχόταν καυτὸ σὲ ὅλο του τὸ σῶμα. Ἦταν ἀμέσως μετὰ τὴν κηδεία τοῦ Τάσου Ἰσάακ. Μία στιγμὴ ἀλλοφροσύνης, ἀλλὰ καὶ θάρρους, παλικαριᾶς.

Μόλις εἶχε γίνει ἡ κηδεία τοῦ Ἰσάακ. Ὁ Σολωμὸς Σολωμοὺ δὲν ἄντεχε ἄλλο. Ἡ τουρκικὴ σημαία στὸ δικό του ἔδαφος ἔκανε τὴν καρδιά του νὰ σφίγγεται. Ἔφυγε, χωρὶς νὰ ὑπολογίζει τὸ παραμικρὸ κόστος. Τὴν ἴδια τοῦ τὴ ζωή. Ἤθελε νὰ κατεβάσει τὴ σημαία. Δὲν ἄκουγε κανέναν. Ἦταν τρελός. Μόνο νεκρὸς θὰ σταμάταγε. Ὅπερ κι ἐγένετο.
Μία πράξη ἀνδρείας, μία ἡρωικὴ ἐνέργεια. Ὄχι, δὲν «ἔφυγε» τζάμπα. Ἔγινε σύμβολο. Σύμβολο γιὰ τοὺς νέους του τότε, νὰ μὴν δέχονται τὰ πάντα. Νὰ διεκδικοῦν, νὰ μάχονται, νὰ παλεύουν. Νὰ κάνουν τὴ δική τους ἐπανάσταση. Νὰ ἀντιστέκονται σὲ κάθε ζυγό, σὲ κάθε «φυλακὴ» τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας. Τὸ ἔχουμε πεῖ ξανά. Κάθε βία, ἀπὸ ὅπου κι ἂν ἀσκεῖται καὶ ὁποιαδήποτε μορφῆς κι ἂν εἶναι, ἐπιβάλλει ἀντίσταση.
Ὁ Σολωμὸς Σολωμοὺ εἶναι ὑποχρέωσή μας νὰ μνημονεύεται. Γιὰ ὅσα συμβολίζει ἡ κίνησή του, ἡ τρέλα του. Οἱ στίχοι τοῦ Χρήστου Κρετσόβαλη, σὲ μουσικὴ Βασίλη Δήμα ποὺ τραγούδησε ὁ Νότης Σφακιανάκης τὸν περιγράφουν ἰδανικά…
Γράφει ὁ Γεράσιμος Μανωλίδης,
γιὰ τὴ Sportime

Απάντηση