ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Η πρόσφατη δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Εστία», αποδεικνύει κάτι που εμείς γνωρίζαμε από καιρό: Ότι δηλαδή οι περιβόητοι «θεσμοί» της Δημοκρατίας που σε άλλες δυτικές χώρες είναι δικαίως σεβαστοί, στην Ελλάδα, όπως τα πάντα, έχουν καταντήσει άδεια κουφάρια και σε μερικές περιπτώσεις, επιθεωρησιακά «νούμερα».

Η Προεδρία της Δημοκρατίας, το Κοινοβούλιο, η Δικαιοσύνη, τα ΜΜΕ καταρρέουν, ενώ ο Στρατός έχει βρεθεί στην πρώτη θέση με 69%. Πώς εξηγείται αυτό είναι εύκολο να ερμηνεύσει κανείς. Οι Ένοπλες Δυνάμεις, εν μέσω διεθνούς και περιφερειακής τρικυμίας, αναδεικνύεται στην πλέον ενοποιητική δύναμη του Ελληνισμού, όπως ήταν κάποτε. Όχι επειδή οι Έλληνες έγιναν περισσότερο «πατριώτες» εν συγκρίσει με 10 ή 20 χρόνια πριν. Αλλά επειδή οι Ένοπλες Δυνάμεις αμβλύνουν τις κοινωνικές εντάσεις που υφίστανται, πάνω στη βάση της ανάγκης για περιχαράκωση των κοινών μας αξιών. Αξιών που αμφισβητούνται τόσο σε πρακτικό όσο και σε θεωρητικό επίπεδο. Εδαφικές  και θαλάσσιες διεκδικήσεις, «σύμμαχοι» που αποδεικνύονται ύαινες, διεθνείς συνθήκες που αξίζουν λιγότερο από το μελάνι με το οποίο γράφτηκαν, αποδεικνύουν ότι η μόνη πραγματική ισχύς, στην σύγχρονη διεθνή σκακιέρα, είναι εκείνη που μπορεί να αποτρέψει από επιβουλές και να καταφέρει καίρια πλήγματα στον εχθρό, σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που ο Θουκυδίδης τα είχε αναλύσει με αξεπέραστο τρόπο στις «Ιστορίες» του.

Η άμυνα, αποτελεί λοιπόν την κοινή συνισταμένη την οποία αναζητά διαισθητικά πλέον ο μέσος νεοέλληνας, την οποία κανένας άλλος από τους θεσμούς δεν μπορεί να του προσφέρει, αν εξαιρέσουμε την θρησκεία. Η θρησκεία όμως, θεσμοποιείται στην έννοια της Εκκλησίας.

Θα αναρωτηθεί δικαίως κανείς: Γιατί η Εκκλησία στην ίδια έρευνα βρίσκεται πιο κάτω από παλαιότερες αντίστοιχες μετρήσεις; Για τον αντίθετο ακριβώς λόγο με τις Ένοπλες Δυνάμεις: Επειδή έπαψε, εξαιτίας των πειθήνιων και προσκυνημένων  στην εξουσία Ιεραρχών της, να εκφράζει, όπως παλιά, αυτή την κοινή  και ενοποιητική δύναμη του Ελληνισμού. Επειδή απογοήτευσε τον λαό, επειδή δεν έκανε- αντίθετα με τις Ένοπλες Δυνάμεις- το καθήκον της: Δεν στάθηκε δίπλα στον λαό τις κρίσιμες στιγμές, δεν τόνωσε την πίστη του, δεν αναπτέρωσε το ηθικό του, τον άφησε ακοινώνητο, αλειτούργητο και μακριά από τους ναούς, υποτάχθηκε στον Καίσαρα και ξέχασε τον Θεό, σε αντίθεση με όσα προστάζουν τα ιερά κείμενά της.

Αυτή η κατρακύλα, την οποία την χρεώνονται ολοκληρωτικά ο Ιερώνυμος και η Ιερά Σύνοδος και πολύ λιγότερο ο απλός παπάς (με ελάχιστες και φωτεινές εξαιρέσεις) είναι σίγουρο ότι δεν έχει τελειώσει. Στη σκέψη του απλού λαού- που δεν έχει τρόπο να εκφραστεί αφού και τα ΜΜΕ, αποτελούν όργανα εκπόρνευσης της συνείδησής του- η μόνη ελπιδοφόρα καταγραφή της έρευνας, πέραν της κατακρήμνισης των «θεσμών» και της ανάδειξης του Στρατού, είναι το αναπάντεχο εύρημα της ανάγκης για ύπαρξη «νέου κόμματος», με ποσοστό 48%.

Και ασφαλώς οι ερωτώμενοι δεν αναφέρονται σε κόμμα σαν τα υπόλοιπα, αλλιώς τι νόημα θα είχε η λέξη «νέο», αλλά σε κόμμα που θα καταφέρει να ενώσει από την αρχή τα κοινά σημεία που συνέχουν την εν υπνώσει ψυχή του Έλληνα.  Ένα κόμμα που θα εκφράζει την λαϊκή του συνείδηση στον ξεριζωμό  της οποίας στοχεύουν όλα τα νεοταξίτικα όρνια.

Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι σήμερα, είναι οι πλέον κατάλληλες συνθήκες για να πάρει σάρκα και οστά, αυτό που οραματιστήκαμε σχεδόν σε ανύποπτο χρόνο, ένα χρόνο πριν,  εμείς στην ΕΛΑΣΥΝ. Και το εκφράσαμε με τον πλέον επίσημο τρόπο. Οι δημόσιες τοποθετήσεις του ανεξάρτητου ευρωβουλευτή και Προέδρου της ΕΛΑΣΥΝ Γ. Λαγού, καθώς και όλων των υπολοίπων στελεχών που έχουν δημόσιο λόγο, κατέτεινε εξαρχής στην εξαφάνιση όλων των διαφορών που μας χωρίζουν και την τόνωση όλων των κοινών που μας ενώνουν, με σκοπό την δημιουργία ενός αρραγούς πατριωτικού μετώπου με προφανή εκλογική προοπτική.  Όχι «για να κατέβουμε» απλά, αλλά για να εκπροσωπήσουμε αυτήν ακριβώς την σιωπηλή πλειοψηφία, που τώρα, λίγο πριν τον κλινικό της θάνατο, φαίνεται να αντιδρά. 

Σήμερα, αυτό το όραμα, υπό το φως αυτών των ευρημάτων αλλά και των κινήσεων που σύντομα θα ανακοινωθούν, είναι πιο επίκαιρο και εφικτό από ποτέ. Φτάνει να δουλέψουμε προς αυτήν την κατεύθυνση, χωρίς ψευτοεγωισμούς και αρχηγιλίκια, με μοναδικό γνώμονα την πίστη μας στην πατρίδα και στα ιδανικά που μοιραζόμαστεΗ Λαϊκή Συνείδηση αφυπνίζεται. Αν η αφύπνιση γίνει και Εθνική, θα έχουμε πετύχει τον στόχο μας.

Γιάννης Ζωγράφος

Δικηγόρος- ΜΔΕ Ποινικού Δικαίου

Μέλος Σ.Σ. ΕΛΑΣΥΝ

Απάντηση