Η Συμμαχία Ισλάμ και Αριστεράς. Ο ορισμός της ηλιθιότητας.

Ο γνωστός στο  αντι-νεοταξικό, αντί μαρξιστικό διαδίκτυο Βρετανός Peter Hitchens πριν από λίγο καιρό παραθέτοντας τα επιχειρήματα του κατά της λαθρομετανάστευσης, δήλωσε για την υποστήριξη της αριστεράς (παλιάς και νέας): Δεν ήταν ποτέ για τους μετανάστες, ήταν για να γκρεμίσουμε την Δύση. Δήλωση που έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς ο Hitchens είναι πρώην Τροτσκιστής. Με την ευκαιρία να εκφράσω και την θλίψη μου για το πρόσφατο πέρασμα ενός άλλου Έλληνα Τροτσκιστή, Έλληνα αυτή την φορά, του Θύμιου Παπανικολάου. Μεγάλου πολέμιου της λαθρομετανάστευσης και της αλλοίωσης της Ελλάδος από την δική του οπτική βέβαια, με εξαιρετικά άρθρα για το θέμα στο περιοδικό Ρεσάλτο. Είχα την χαρά να τον γνωρίσω προσωπικά. Καίτοι Τροτσκιστής ο Πατριωτισμός του ήτο αδιαμφισβήτητος.  Αιωνία του η μνήμη. Πίσω στο θέμα μας λοιπόν. Ισλάμ και αριστερά.

Ίσως σε πολλούς μη γνωρίζοντες εις βάθος τα σχέδια του Πολιτιστικού Μαρξισμού να κάνει εντύπωση η συμπόρευση της αριστεράς με το Ισλάμ. Τείνουμε λοιπόν να παραβλέπουμε την απειλή που θέτει αυτή η συμμαχία.  Η παλιά αριστερά, αργά έχασε την πίστη της στον κοσμικό οικουμενισμό και στις ιδέες του Διαφωτισμού του ορθολογισμού και του ανθρωπισμού. Μεταλλασσόμενοι από την (((σχολή της Φρανκφούρτης))) και τον Μεταμοντερνισμό, άρχισαν να μιλούν για την «πολυπολιτισμικότητα» και τα «δικαιώματα» των ομάδων, κατηγορώντας τις ιδέες του Διαφωτισμού ως «πολύ λευκές»: μέρος ενός λευκού έργου που επιβλήθηκε σε άλλους ανθρώπους. Για δεκαετίες, υποστήριξαν ότι όλοι πρέπει να είναι ίσοι παρά τις φυλετικές, εθνοτικές, θρησκευτικές ή πολιτισμικές διαφορές τους. Τώρα ώθησαν την ιδέα ότι διαφορετικά άτομα πρέπει να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο ακριβώς λόγω τέτοιων διαφορών.

Το παράδειγμα του Βελγίου, και της περιβόητης περιοχής Molenbeek το επίκεντρο πολλών τρομοκρατικών δικτύων που εμπλέκονται σε επιθέσεις Πανευρωπαϊκά είναι εμβληματικό αυτής της συμπαιγνίας. Ο πρώην σοσιαλιστής δήμαρχος του, Philippe Moureaux, κατηγορήθηκε ότι έχτισε ένα πελατειακό σύστημα που έδινε ελεύθερο έλεγχο στο ριζοσπαστικό Ισλάμ με αντάλλαγμα την εκλογική υποστήριξη. Αυτός ο δεσμός ήταν τόσο παγιωμένος που, όταν ο Βέλγος-Μαροκινός δημοσιογράφος Hind Fraihi κυκλοφόρησε τη διάσημη έρευνά της, «Undercover in Molenbeek» (μυστικός Molenbeek) αποκαλύπτοντας έναν υπόκοσμο εγκληματικότητας και εξτρεμισμού, ο Moureaux, αντί να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα, κάλεσε τους τοπικούς ιμάμηδες να ενωθούν ενάντια στο βιβλίο. Ομοίως, ο συγγραφέας, κωμικός και ακτιβιστής ελεύθερου λόγου Sam Touzani πρώην Μουσουλμάνος από το Molenbeek – ανέφερε ότι ο Moureaux, αυτοπροσώπως, τον εμπόδισε από το να μιλάει και να δίνει παραστάσεις σε δημόσια πολιτιστικά κέντρα λόγω του ειλικρινούς αθεϊσμού και της κριτικής του για το Ισλάμ  και τους ισλαμιστικούς κύκλους.

Ένα ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε πρόσφατα στη Γαλλία, με τίτλο «Islamogauchisme: La Trahison du Rêve Européen» (Ισλαμοαριστερά. Η προδοσία του Ευρωπαϊκού ονείρου), [9] απεικονίζει πολλά παρόμοια επεισόδια. Για να αναφέρουμε ένα: στο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών στο Παρισινό προάστιο του Sarcelles, το ακροαριστερό κόμμα France Insoumise έκανε εκστρατεία εναντίον του κεντροαριστερού(!) (να θυμάστε την γνωστή φράση: Η Αριστερά θα φάει τον εαυτό της)  υποψηφίου και υπέρ του Sami Debah, ιδρυτή της οργάνωσης «Islamophobie» (Ισλαμοφοβία) και ιεροκήρυκα με το υπέρ-ορθόδοξο ισλαμικό κίνημα Tablighi Jama.

Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να αναλύσουμε αυτά τα φαινόμενα λαμβάνοντας υπόψη την εγγενή αντίφαση με τις υποτιθέμενες αριστερές αξίες: τον κοσμικό, τον φεμινισμό, τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ, τον αντι-κληρικισμό, τη ρήξη των παραδοσιακών νοημάτων και ούτω καθεξής. Για κάποιο λόγο, φαίνεται να σταματούν μπροστά στο  Ισλάμ.

Για παράδειγμα, ο Philippe Val, πρώην διευθυντής του σατιρικού (εκφυλιστική σάτιρα κάνει) Εβραϊκού περιοδικού Charlie Hebdo, ανέφερε ότι μετά τη σφαγή του προσωπικού του από Τζιχαντιστές το 2015 για σατιρικές εικόνες του προφήτη Μωάμεθ, πολλοί στα αριστερά ισχυρίστηκαν ότι τα πραγματικά θύματα δεν ήταν οι δολοφονημένοι δημοσιογράφοι αλλά οι Mουσουλμάνοι «στιγματίζονται» από το περιοδικό. Περιέργως απλώς για να πάρουμε ένα παράδειγμα από πολλούς, δεν ανατράπηκαν ανάλογες κατηγορίες όταν το ίδιο περιοδικό δημοσίευσε μια απεικόνιση ενός σταυρωμένου Χριστού με ένα πέος στη θέση της μύτης και τους όρχεις που καλύπτουν τα μάτια του.

Στο ίδιο πνεύμα, μια πορεία εναντίον της ισλαμοφοβίας, που διοργανώθηκε από την προαναφερθείσα οργάνωση  l’Islamophobie (ιδρύθηκε από έναν Σαλαφιστή ιεροκήρυκα, όπως έγραψα παραπάνω, και θεωρείται κοντά στη Μουσουλμανική Αδελφότητα), είδε τη συμμετοχή πολλών ακροαριστερών ομάδων ακόμη και φεμινίστριών, που φαινόταν μια χαρά μαζί με Ισλαμιστές διαφορετικών ειδών, συμπεριλαμβανομένου ενός εξαιρετικά συντηρητικού ιμάμη που υποστήριζε ότι οι γυναίκες πρέπει να υπακούουν στους συζύγους τους, να μην αφήνουν το συζυγικό σπίτι χωρίς τη συγκατάθεσή του και να είναι σεξουαλικά διαθέσιμες ανάλογα με τις ανάγκες του.  Λίγες εβδομάδες αργότερα, μια ομάδα περίπου 50 αυτοανακηρυγμένων «αντι-καπιταλιστών αντι-φασιστών» διέκοψε έναν ζωντανό βρεφονηπιακό σταθμό μαθητών δημοτικών σχολείων στην Τουλούζη, φωνάζοντας «σταματήστε τα Φασιστάκια».  Ανεξάρτητα από το ενδεχόμενο να υπολογίσουμε ποιος είναι ο Φασιστας εδώ, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι οι αριστεροί θεωρούν τα παιδιά που τραγουδούν σε μια χριστουγεννιάτικη χορωδία ως μεγαλύτερη απειλή για την κοινωνία από τους Μουσουλμάνους Ιμάμηδες.

Η φεμινιστική εφησυχία με τον Ισλαμισμό δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη, διότι για πολλούς αριστερούς «προοδευτικούς», θεωρείται ύβρις και “ισλαμοφοβία” ακόμη και ν’ αναφερθούν, πόσο μάλλον να καταγγελθούν η σεξουαλική κακοποίηση που υποστηρίζεται από τον Ισλαμισμό, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων (μερικές φορές αναφέρεται ως «κοπή», λόγω πολιτισμικής ευαισθησίας τρομάρα τους), και τα δικαστήρια της Σαρία για τον περιορισμό των δικαιωμάτων των γυναικών.

Τα «δικαιώματα» των ΛΟΑΤΚΙ βέβαια είναι το ζήτημα όπου η αριστερή τρέλα κορυφώνεται!

Κατά τη διάρκεια του Pride του Λονδίνου το 2017, το Συμβούλιο των πρώην μουσουλμάνων της Βρετανίας (CEMB) έθεσε πλακάτ λέγοντας, «Ο Αλλάχ είναι γκέι». Όχι μόνο η αστυνομία προσπάθησε (παράνομα) να τους το κατεβάσει, αλλά και οι διοργανωτές του Pride που δεν λένε κουβέντα για όσους διαμαρτύρονται για τα μαρτύρια των Gay στις Ισλαμικές χώρες, απείλησαν να απαγορεύσουν στο CEMB να συμμετάσχει στην επόμενη παρέλαση. Οι διοργανωτές εξήγησαν τη συμπεριφορά τους με αυτόν τον τρόπο: «Εάν κάποιος που συμμετέχει στην παρέλαση μας κάνει κάποιον να αισθανθεί εξοστρακισμένο, να υποστεί διακρίσεις ή να ταπεινωθεί, τότε υπονομεύει και παραβιάζει τις ίδιες τις αρχές στις οποίες έχουμε. Δεν θα ανεχτούμε την ισλαμοφοβία ».  Βέβαια όταν πλακάτ που έγραφαν «Ο Θεός είναι γκέι» και «Ο Ιησούς είχε δύο πατέρες» δεν τους ενόχλησαν!

Σε ένα άλλο περιστατικό στη Σουηδία, σε Pride που διοργανώθηκε στη Στοκχόλμη από έναν δεξιό δημοσιογράφο σε μια κατά κύριο λόγο μουσουλμανική γειτονιά (1 από τις 66 no go zones της Σουηδίας) με την μη κρυφή πρόθεση να αψηφήσει την ισλαμιστική κατοχή του δημόσιου χώρου. Αυτό καταδικάστηκε ως «προκλητικό και ισλαμοφοβικό» από τους ΛΟΑΤΚΙ και αριστερούς ακτιβιστές. ένας κάτοικος της περιοχής, μέλος των Σοσιαλδημοκρατών, το χαρακτήρισε ακόμη και «προσβολή» εναντίον του Ισλάμ. Οι Μουσουλμάνοι δε, που το μυαλό τους δεν έχει σαπίσει από τον πολιτιστικό μαρξισμό, πλάκωσαν στο ξύλο και στις πέτρες τους παρελαύνοντες υπερασπίζοντας τις δικές τους αξίες. Ενώ για το σφάξιμο 3 gay στο Reading της Αγγλίας τον Ιούνιο του 20′ από 1 τζιχαντιστή, δεν υπήρξε όχι διαμαρτυρία αλλά καν δήλωση ούτε από την αριστερά ούτε από ΛΟΑΤΚΙ “κοινότητες”.

Μπορώ να γράψω πραγματικά χιλιάδες περιπτώσεις Ελληνικές και μη. Γνωρίζουμε την εν Ελλάδι λατρεία και υποστήριξη των αριστερών για το Ισλάμ. ΚΕΕΡΦΑ, Κούρτοβικ, Κωνσταντίνου, Δημητράς, Παπαδημούλης, ο αδελφός του Τζανακόπουλου του ΣΥΡΙΖΑ ο Αντώνης Τζανακόπουλος που πέρυσι διαδήλωνε στο Λονδίνο υπέρ της ορδής των λαθρομεταναστών που είχε στείλει ο Ερντογάν στον Έβρο. Δεν είναι λίγες οι φορές που τα αλωμένα από την ΜΥΤ Εξάρχεια, γεμίζουν με αφίσες στα Παστούν και τ’ Αραβικά που καλούν τους λαθρομετανάστες σε ένοπλη εξέγερση!

Για τους αριστερούς στην περίπτωση του Ισλάμ «ο  εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» λοιπόν, με τους αριστερούς πολιτικούς να βλέπουν ψήφους και τους χρήσιμους ηλίθιους της αριστερής πλέμπας συμμάχους στους αγώνες για να καταστρέψουν την Δύση, την Πατριαρχία (που δεν υπάρχει εδώ και δεκαετίες) και «οποιονδήποτε θεσμό συνέχει τις κοινωνίες»  για να αναφέρω τον Γκράμσι. Οι ηλίθιοι  ελπίζουν ότι θα κάνουν επανάσταση χωρίς να μπορούν να καταλάβουν ότι άνδρες θα σφαχτούν πρώτοι και οι γυναίκες που υποστηρίζουν μαζικά το Ισλάμ, θα γίνουν σκλάβες του Ευρωπαϊκού χαλιφάτου που θα ανατείλει σε κάποιες δεκαετίες εφόσον συνεχιστεί η ηθική κατάπτωση και ο δημογραφικός μαρασμός των Ευρωπαίων και μητέρες των αυριανών πιστών.

Για τους γνωρίζοντες Αγγλικά αναγνώστες του άρθρου ενδεικτικά είναι τα 2 παρακάτω βίντεο. Το 1 από το εξαιρετικό κανάλι του συντηρητικού Paul Joseph Watson που καταπιάνεται με το θέμα μας,

 και το άλλο από την επίσης γνωστή συντηρητική ακτιβίστρια Lauren Southern όπου επίτηδες συμμετέχει σε πορεία Φεμινιστριών και τις ρωτάει γιατί δεν διαμαρτύρονται για την καταπίεση των γυναικών στο Ισλάμ. Προσέξτε την εχθρική αντιμετώπιση που δέχεται…

Δημήτριος Κομνηνός

Μέλος ΕΛΑΣΥΝ

Απάντηση