14 Φεβρουαρίου…Ο έρως εν έτει 2021

Οι τηλεοράσεις από την προηγούμενη εβδομάδα δεν έχουν παύσει να προβάλλουν σωρεία διαφημίσεων με ερωτικό περιεχόμενο τις περισσότερες φορές ώστε να προσπαθήσουν μέσω της επικείμενης εορτής του Αγίου Βαλεντίνου να προωθήσουν τα προϊόντα τους. Τούτο τα τελευταία χρόνια αποτελεί ένα φαινόμενο σύνηθες για τον καθένα μας που παρακολουθούμε έστω και λίγο τηλεόραση στον ελεύθερο χρόνο μας.   Γνωστόν τοις πάσι είναι και η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, η οποία εορτάζεται κάθε χρόνο από τα άθυρμα της παγκοσμιοποίησης δίχως να γιγνώσκουν στο απειροελάχιστο τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά τον Άγιο Βαλεντίνο. Αδιάλειπτα, ομοθυμαδόν οι εορτάζοντες στις 14 Φεβρουαρίου κάθε έτους προβαίνουν σε πράξεις οι οποίες δεν αρμόζουν με την θρησκευτική μας πίστη. Εντούτοις, οι προαναφερόμενοι έχουν πειστεί ότι η εορτή αυτή καθ΄εαυτήν βρίσκεται σύμφωνη με την Ορθόδοξη πίστη μας, η οποία αποτελεί για αυτούς μία ασχολία της τρίτης ηλικίας και επ΄ουδενί των νέων. Ο Άγιος Βαλεντίνος εν πρώτης δεν είναι Ορθόδοξος αλλά Καθολικός και δεύτερον σήμερον ουδείς τον θυμάται για τον βίο του, απεναντίας έρχεται στο νου τους ώστε να προωθήσουν προϊόντα οι καταστηματάρχες ή για να βρουν οι «προσωρινοί» ερωτευμένοι μία εορτή ώστε να εορτάσουν την αγάπη τους είτε με το άλλο φύλο είτε και με το ίδιο. Η αλήθεια είναι ότι οι Ορθόδοξοι εφόσον επιθυμούν να εορτάσουν τον έρωτά τους μπορούν να το κάνουν στις 13 Φεβρουαρίου (τιμάται η μνήμη των Αγίων Αποστόλων Ακύλα και Πρισκίλλης, που θεωρούνται προστάτες των ερωτευμένων), ενώ υπάρχει και ο Άγιος Υάκινθος για τους ερωτευμένους του καλοκαιριού (εορτάζεται στις 3 Ιουλίου).

Βέβαια, ο μακάριστος Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, σε μια προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή των νέων προς την Ορθόδοξη πίστη, πρότεινε στους ερωτευμένους να γιορτάζουν στις 13 Φεβρουαρίου. Ειρήσθω εν παρόδω, ο Ακύλας και η αγαπημένη του Πρισκίλλα ήταν σκηνοποιοί και ασπάστηκαν το Χριστιανισμό κατά πάσα πιθανότητα όταν κατέφυγαν από τη Ρώμη στην Κόρινθο τον 1ο αιώνα μ.Χ. για ν΄αποφύγουν τους διωγμούς του αυτοκράτορα Κλαύδιου. Φεύγοντας, από την εορτή που θα εορταστεί δήθεν ανελέητα εξαιτίας της υφιστάμενης κατάστασης από πολλούς βδελυρούς, θα μετακινηθούμε στις πράξεις που πραγματοποιούνται από πλευράς τους και είναι όχι ποινικά αλλά θρησκευτικά «κολάσιμες» δυνάμει της Αγίας Γραφής, γεραρών και θεσφάτων των Αγίων της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Βάσει της Αγίας Γραφής οι προγαμιαίες σχέσεις απαγορεύονται και πουθενά δεν θα βρούμε την αποδοχή τους σε αυτό το Ιερό βιβλίο.

Επί παραδείγματι, θα αναφερθώ στην περιβόητη περίπτωση της Σαμαρείτιδος, η οποία είχε τελέσει 5 νόμιμους γάμους (εκείνη την εποχή ήταν επιτρεπτό) και τώρα ζούσε με έναν ξένο άνδρα. Μάλιστα, η συνείδησή της ήταν βαριά κάτι το οποίο φαίνεται από την αντίδρασή της όταν ρωτήθηκε από τον Κύριο να φωνάξει τον (νόμιμο) σύζυγό της και απάντησε το εξής: «ουκ έχω άνδρα», θέλοντας να αποκρύψει από τον Κύριο το γεγονός ότι συζεί παράνομα με άνδρα που δεν είναι νόμιμος σύζυγός της. Τότε ο Κύριος την επιβεβαιώνει, λέγοντάς της ότι είπε την αλήθεια, γιατί όντως 5 άνδρες παντρεύτηκε και αυτόν που τώρα έχει δεν είναι νόμιμος σύζυγός της. Με άλλα λόγια, ο Κύριος αρνείται πως η σχέση αυτή είναι νόμιμη και αποδεκτή.

Ωσαύτως, άπαντες γνωρίζουν τη θεϊκή εντολή «ου μοιχεύσεις», μία από τις 10 εντολές, που απαγορεύει ρητά ως αμαρτία τη μοιχεία. Η εντολή αυτή επαναλαμβάνεται και στην Καινή Διαθήκη από τον ίδιο τον Κύριο (Ματθ. 5:27) όσο και τον Απόστολο Παύλο (Β΄Τιμ. 3:1, Έβρ. 13:4). Ερμηνεία της μοιχείας είναι η παράβαση της συζυγικής πίστεως, δηλαδή η μοιχεία προϋποθέτει νόμιμο γάμο και καταπάτηση από τον ένα των συζύγων της συζυγικής πίστεως. Εν συνεχεία, θα περάσουμε στο μέγα πρόβλημα που υπάρχει πολλές φορές είτε πριν είτε και μετά το γάμο και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αμαρτίες που υπάρχουν τόσο στο Χριστιανισμό όσο και στις υπόλοιπες «θρησκείες». Δεν έχει τόσο μεγάλο νόημα να σταθούμε στις σεξουαλικές ενέργειες άλλα στο αποτέλεσμά τους που είναι ο ερχομός έπειτα από 9 μήνες ενός νεογνού. Καταλληλότερος για να αναφερθεί στις εκτρώσεις δεν είναι άλλος από τον γέροντα Άγιο Παΐσιο, τον οποίο θα δούμε στον εξής διάλογό του: Γέροντα, κάποια κυρία 40 χρονών, που έχει μεγάλα παιδιά, είναι έγκυος 3 μηνών. Ο άνδρας της την απειλεί πως, εάν δεν κάνει έκτρωση, θα την χωρίσει. -Αν κάνει έκτρωση, θα την πληρώσουν τα άλλα παιδιά τους με αρρώστιες και ατυχήματα.

Σήμερα οι γονείς σκοτώνουν τα παιδιά με τις εκτρώσεις και δεν έχουν την ευλογία του Θεού. Παλιά, αν γεννιόταν ένα παιδάκι άρρωστο, το βάπτιζαν, πέθαινε αγγελούδι, και ήταν πιο ασφαλισμένο. Είχαν οι γονείς και άλλα γερά παιδιά, είχαν και την ευλογία του Θεού. Τώρα γερά παιδιά τα σκοτώνουν με τις εκτρώσεις και διατηρούν στην ζωή άλλα που είναι αρρωστημένα. Τρέχουν οι γονείς στην Αγγλία, στην Αμερική να τα θεραπεύσουν. Και συνεχίζεται μετά να γεννιούνται πιο άρρωστα, γιατί και αυτά, αν ζήσουν και κάνουν οικογένεια, μπορεί να γεννήσουν πάλι άρρωστα παιδιά, οπότε τι βγαίνει; Ενώ, αν γεννούσαν μερικά παιδιά, δεν θα έτρεχαν τόσο πολύ για το ένα, το άρρωστο, θα πέθαινε και θα πήγαινε αγγελούδι… Πόσες χιλιάδες έμβρυα σκοτώνονται κάθε μέρα! Η έκτρωση είναι φοβερή αμαρτία. Είναι φόνος, και μάλιστα πολύ μεγάλος φόνος, γιατί σκοτώνονται αβάπτιστα παιδιά.

Πρέπει να καταλάβουν οι γονείς ότι η ζωή αρχίζει από την στιγμή της συλλήψεως. Όπως είδαμε ο έρως τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει κατά πολύ εν σχέσει με τις προηγούμενες δεκαετίες, αφού φτάσαμε στο σημείο να τον χρησιμοποιούμε για οικονομικά οφέλη και όχι βιολογικά, καθώς σκοπός του γάμου (αποτέλεσμα του έρωτα) είναι η δημιουργία οικογένειας.

Δίχως, να υπάρχει θρησκευτική συνείδηση η αγελαία μάζα της δήθεν προοδευτικότητας αποτελειώνει κάθε ιδέα περί ορθού έρωτος και γίνεται υποχείριο των διαφημίσεων εδραζόμενη στο πρόσχημα τής εορτής του Αγίου Βαλεντίνου. Ευχόμεθα όμως να γίνει πράξη η εξής φράση: «ουδέν κακόν αμιγές καλού»!

 

Διονύσιος Σ. Δραγώνας

Φοιτητής Νομικής NUP, Κοινωνικής Θεολογίας ΕΚΠΑ

Απάντηση