ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΓΟΣ. ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ

Ο Γιάννης Λαγός την Δευτέρα περνάει επιτροπή για να γίνει άρση της ασυλίας του. Θα περίμενε κανείς πως θα ξεσηκωνόταν όλος ο πατριωτικός και εθνικιστικός κόσμος να συμπαρασταθεί στον Έλληνα που είχε το απίστευτο θάρρος να σκίσει το κουρελόπανο των Μογγόλων μέσα στην ευρωβουλή.

Να το αναδείξουν τα αυτοαποκαλούμενα «πατριωτικά» ιστολόγια, τα έντυπα του χώρου, οι οργανώσεις ακόμα και τα «πατριωτικά» νεοσύστατα κόμματα.

Αντ’ αυτού σιγή (με ελάχιστες εξαιρέσεις)…!!!

Μοιραίοι και τραγικοί «πατριώτες» που το μόνο τους μέλημα περιορίζεται σε ότι κλείνει η πόρτα τους…

Ο  Γιάννης Λαγός δίδαξε  με τη στάση του, τα ιδεώδη του πραγματικού ήθους τού Ελληνισμού, την ίδια περίοδο πού κάποιοι άλλοι επίδοξοι ηγέτες του πατριωτικού χώρου διδάσκουν περί αντιπαράθεσης και συγκρουσιακού ανταγωνισμού.

Οι πραγματικοί ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ενεργούν  συμφιλιωτικά  και ειρηνικά,  δίδοντας παραδείγματα  σεμνότητας ,συναίνεσης, μετριοπάθειας, και ταπεινοφροσύνης. Αλλά συγχρόνως αγωνίζονται με πείσμα, ασυμβίβαστα και αποφασιστικά με οποιοδήποτε κόστος για ξεχασμένες έννοιες, όπως το Έθνος και η Ορθοδοξία.

Αυτές είναι οι ΑΡΕΤΕΣ πού διακρίνουν τον Γιάννη Λαγό.  Έναν  πραγματικό ΠΑΤΡΙΩΤΗ. Έναν πραγματικό ΗΓΕΤΗ που γι’ αυτόν οι δυσκολίες είναι πρόκληση για να τις ξεπεράσει και όχι να υποκύψει.

Αυτές πρέπει να συναποτελούν και το παράδειγμα τού Εθνικού μας  ΕλληνοΧριστιανικού  Ήθους  καί όχι τά συνθήματα καί οι λαικισμοί τών ψευδοπατριωτών.

Τώρα, μέσα στα τόσα δεινά τού λαού μας , ένα-ένα τα προγονικά στοιχεία μας , τα γονίδια  τού  εθνικού μας χαρακτήρα πρέπει να αναγεννηθούν  για να  αποβάλουμε τα εθνικά μας συμπλέγματα μεγαλομανίας, ανωτερότητας, έπαρσης , αυθάδειας και  αλαζονείας και να αντικατασταθούν από τις ΑΡΕΤΕΣ του Γιάννη Λαγού.

Όμως το μεγάλο πάθος και η αγάπη του Γιάννη Λαγού για την Ελλάδα τον έκανε να πιστέψει (και μαζί και κάποιους από εμάς) ότι «του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει».

Κάποιοι ίσως να φανταστήκαμε τον Έλληνα όπως θα έπρεπε να είναι και όχι όπως πραγματικά είναι.

Οι σημερινοί νεοέλληνες όμως δεν επαναστατούν, όπως οι πρόγονοι τους στο παρελθόν, όταν απειλούντο να λεηλατηθούν, να εξαθλιωθούν ή/και να υποδουλωθούν. Έχω δε την εντύπωση ότι, εάν τους ζητούσε κανείς να πολεμήσουν στα σύνορα έναν «συμβατικό» εχθρό, όπως το 1940, , θα απαιτούσαν την ενυπόγραφη βεβαίωση ότι, δεν θα πέθαιναν στη μάχη – διαφορετικά θα προτιμούσαν να παρακολουθήσουν την εισβολή και την κατοχή άνετα από την τηλεόραση.

Επομένως, πρόκειται για «σκλάβους εκ πεποιθήσεως», οι οποίοι δεν έχουν καμία επιθυμία για αλλαγή, αποδέχονται αναντίρρητα το όποιο καθεστώς, αποποιούνται τις προσωπικές ευθύνες, κοιτούν «ο καθένας τη δουλειά του», ενώ εγκρίνουν σιωπηλά τα μέτρα που επιβάλλονται.

Γιατί τότε παραπονιούνται για όλα όσα τους συμβαίνουν; Γιατί αλήθεια τοποθετούνται (λεκτικά βέβαια) εναντίον άλλων κρατών, όταν οι ξένοι «ηγεμόνες» προσπαθούν απλά να κερδίσουν από την τάση των σημερινών νεοελλήνων για σκλαβιά και για εκμετάλλευση;

Αναμφίβολα, η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας αποτελεί μία νομοτελειακή συνέχεια στην αλυσίδα όλων των προηγουμένων, οι οποίες οδηγούσαν ανέκαθεν την Ελλάδα σε οδυνηρά αδιέξοδα – ενώ η επόμενη, όποια και αν είναι αυτή, είμαι σίγουρος πως θα συνεχίσει την «παράδοση», αφού κανένας δεν επαναστατεί.

Δεν είναι λοιπόν μόνο η μειοψηφία των «κακών» ή ανίκανων ηγετών αυτή που οδηγεί  μια πανέμορφη, πάμπλουτη και μοναδική χώρα στον πλανήτη, στη φτώχεια και στη σκλαβιά – αλλά η πλειοψηφία των συμπατριωτών μας, η οποία αδρανεί απελπιστικά, κοιμάται τον ύπνο του δικαίου και αδιαφορεί για τα πάντα.

Η απίστευτη ατομικότητα και η ολοκληρωτική έλλειψη συλλογικότητας, η οποία εμφυτεύθηκε στους σημερινούς νεοέλληνες από τις «ξενόφερτες» πολιτικές τους ηγεσίες, παράλληλα με την έντεχνη αποκοπή τους από την ιστορία, από τον «θεϊκό» πολιτισμό και από τους προγόνους τους, είναι οι αιτίες που θα τους οδηγήσουν τελικά στα σκουπίδια της ιστορίας – ίσως επειδή έχουν μάθει πλέον να ζουν σε μία πλαστή, εικονική, ψεύτικη πραγματικότητα, οικοδομημένη στα θεμέλια ατελείωτων συμβιβασμών, με περιορισμένους ορίζοντες και χωρίς κανένα όραμα.

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β. ΛΟΥΚΑΚΟΣ

Μέλος Σ.Σ. ΕΛΑΣΥΝ

Απάντηση