Οι αυλοκόλακες «χτυπούν» την δημοκρατία

Τόσο κατά την προεκλογική περίοδο όσο και όταν υπάρχει πολιτική αστάθεια και ξεκινάει η έντονη οσμή των πρόωρων εκλογών, σηματοδοτείτε και η ολοκλήρωση τής χειμερινής νάρκης των πολιτικών. Οι παρείσακτοι εκλεγμένοι εκείνη την χρονική περίοδο αποφασίζουν ποια οδό θα ακολουθήσουν, τον συνηθισμένο δρόμο ή τον καινούργιο.

  Εν άλλοις λόγοις, γνωστόν τοις πάσι αποτελούν οι μέθοδοι που ακολουθούνται από τους προαναφερόμενους οικτρούς ώστε να επανεκλεγούν, ωστόσο υπάρχει και μία μειοψηφία η οποία επιθυμεί να εντάξει νέα προεκλογικά σχέδια για πραγμάτωση τού βασικού της στόχου που δεν είναι άλλος από την ζωή εν δαψιλώς μέσω της έδρας. Εργαζόμενοι οι πολιτικοί στα λάθη τους που έχουν ως αποτέλεσμα την εξαθλίωση του λαού, προσπαθούν με καινοφανή μελλοντικά σχέδια να πείσουν τον κάθε αβοήθητο και ευήκοο ότι με την εκλογή τους θα έρθει ασκαρδαμυκτί η σωτηρία του κάθε ατόμου που ζει εντός της επικράτειας.

  Δυστυχώς, ο λαός σαν ρομπότ εκτελεί τις οδηγίες τους (λ.χ. ψήφιση των ίδιων πολιτικών) και μάλιστα πολλάκις τους επικροτεί χαιρετίζοντας τα προεκλογικά τους προγράμματα. Επικαλούμενοι όλα όσα τους έταξαν, προσπαθούν να πείσουν το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον τους ώστε να ψηφίσουν τον πολιτικό που σχεδιάζει να φέρει τις αλλαγές του αιώνα στον τομέα που τους ενδιαφέρει. Κωφεύοντας οι περιχαρείς πολίτες για τις προδοτικές, μισελληνικές και ζημιογόνες για τον λαό πράξεις των πολιτικών, προσπαθούν να τους επανεκλέξουν παντί τρόπω ώστε να απολαύνουν προσωπικές ωφέλειες και συμφέροντα αφού εκλέγουν.

  Ομοθυμαδόν οι πολίτες ανένδοτα ψηφίζουν στις κάλπες οποιονδήποτε στάθηκε έτοιμος προεκλογικά ώστε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα προβλήματα του καθένα και επ΄ ουδενί τα χρόνια προβλήματα που ταλανίζουν τόσα χρόνια την Ελλάδα μας.

  Ακόμη όμως και οι δήθεν σκεπτόμενοι Έλληνες που αντιλαμβάνονται τα βρωμερά πολιτικά παίγνια των ατόμων που αποτελούν την νομοθετική εξουσία και όχι μόνο, πέφτουν θύματα όχι τόσο προπαγάνδας αλλά ουσιαστικά θύματα προσωπικών ωφελειών. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο, μορφωμένοι άνθρωποι που γνωρίζουν αμιγώς την πολιτική ζωή της χώρας και τα λάθη των πολιτικών, προεκλογικά για διάφορους λόγους να τους «γλείφουν» και να τους συγχαίρουν για όσα θα κάνουν.

  Η οικονομική κρίση του 2009 έκανε το παιχνίδι των πολιτικών πιο εύκολο ώστε να κερδίζουν χαμένες ψήφους. Επιδόματα και 13η σύνταξη είναι δυο αποτελεσματικοί τρόποι καθώς φαίνεται ώστε η εκάστοτε κυβέρνηση να πάρει μία χαμένη μερίδα ψηφοφόρων με το μέρος της. Ο όχλος φυσικά των 500 ευρώ αρέσκεται και λογομαχεί μάλιστα με άλλους πολίτες για το ποιος έδωσε ένα επίδομα περισσότερο ή λιγότερο, αντί να αφοσιωθεί για παράδειγμα στην εξωτερική πολιτική της χώρας μας.

  Το δέλεαρ του λαού δεν είναι η ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας, η επίλυση των προβλημάτων με την Τουρκία, η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, το λαθρο-μεταναστευτικό και προσφυγικό, απεναντίας στις μέρες μας ο Έλλην νοιάζεται για το ποιος θα του δώσει δυο χαρτονομίσματα παραπάνω και για το ποιος θα ρίξει άσφαλτο στον δρόμο που περνάει καθημερινά.

  Οφείλουμε όμως να σημειώσουμε και έναν ακόμη καθοριστικό παράγοντα που επηρεάζει σε μεγάλη κλίμακα τις εκλογές αλλά και τις πολιτικές συζητήσεις μεταξύ ψηφοφόρων. Αν και τώρα αγαθή τη τύχη έχει εξαλειφθεί κατά ένα μικρό ποσοστό, ωστόσο ακόμη υπάρχει το φαινόμενο. Μία θέση στον δημόσιο τομέα κλείνει τις αγκάλες στην χρόνια ανεργία!

  Πάντοτε τα πολιτικά γραφεία «σκάνε» από τον κόσμο τις πρώτες ημέρες μετά την εκλογή ενός βουλευτή, ο οποίος έχει αρκετά παραθυράκια ούτος ώστε να διορίσει ανέργους στο δημόσιο. Μάλιστα, οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν εξουθενώνονται όσο αυτοί που δουλεύουν στον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα να είναι περιζήτητη η κάθε θέση και το κάθε πόστο στον δημόσιο τομέα. Επομένως, το γλείψιμο προς τα μεγάλα κόμματα που είναι πανέτοιμα να διορίσουν κομματικά στελέχη, πολιτευτές και ψηφοφόρους είναι ατελείωτο.

  Συνελόντι ειπείν, οι προαναφερόμενοι αυλοκόλακες καταστρέφουν τον σκοπό της δημοκρατίας (ισότητα μεταξύ πολιτών) με τις χρόνιες ενέργειές τους. Μη νοιάζοντας για το κοινό καλό και την ίση μεταχείριση του κράτους προς τον κάθε πολίτη, επιζητούν εργασία στον δημόσιο τομέα και διαφόρου είδους προσωπικές ωφέλειες με αντάλλαγμα τόσο οικογενειακές και φιλικές ψήφους όσο και προπαγάνδα υπερ ενός υποψηφίου κόμματος ή ατόμου.

  Τούτο έχει ως αποτέλεσμα η δημοκρατία να χάνει την όποια αξία της, η Ελλάδα να χάνει πρόσφορο έδαφος σε όλους τούς τομείς που μπορεί κανείς να σκαρφιστεί, να μην υπάρχουν ίσες ευκαιρίες μεταξύ των πολιτών για εργασία στον δημόσιο τομέα και να υπάρχουν ολοφάνερες ανισότητες μεταξύ των Ελλήνων πολιτών.

Το ρητό: «να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι», εκπροσωπείται από μία μειοψηφία πολιτών την οποία καλούμαστε να την μετατρέψουμε σε πλειοψηφία, ειδάλλως η οδός της ολοσχερούςς και παντοτινής αποτελείωσής μας δεν θα είναι μη προσβάσιμη..

 

Διονύσιος Σ. Δραγώνας

Φοιτητής Νομικής NUP, Κοινωνικής Θεολογίας ΕΚΠΑ

Υπεύθυνος Νεολαίας ΕΛΑΣΥΝ Ζακύνθου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here