ΚGB: ΑΧΡΗΣΤΟ ΤΟ ΚΚΕ!

ΚΕΦ.14

Στο προηγούμενο κεφάλαιο αναδείξαμε άγνωστες πτυχές που αποδεικνύουν με τον πιο επίσημο τρόπο τον προδοτικό ρόλο του ΚΚΕ στην πρόσφατη ελληνική ιστορία, μέσα από τα αρχεία της KGB. Επειδή η πρακτορική αυτή στάση του ξενοκίνητου κομμουνιστικό κόμματος ούτε αρχίζει αλλά ούτε και τελειώνει σε μερικά αποσπασματικά «επεισόδια» της Ιστορίας και επειδή σκοπός του παρόντος χρονικού δεν είναι η αποκάλυψη της εγκληματικής ιστορίας των ενεργουμένων του μπολσεβικισμού στην Ελλάδα (αυτό άλλωστε το έχουν κάνει με μεγάλη επάρκεια πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί), θα μείνω προσκολλημένος μόνο σε όσα τρομερά- και πιθανώς άγνωστα στην Ελλάδα- προκύπτουν μέσα από τα μυστικά αρχεία της KGB, που εκθέτουν ανεπανόρθωτα τους θλιβερούς πρακτορίσκους του ΚΚΕ, που ηρωοποιήθηκαν από τον βορβορώδη πολιτικό στάβλο που δημιούργησε μεταπολεμικά ο ψευτο- «εθνάρχης» και η κλίκα του.

Όταν ανέλαβε την ηγεσία της KGB ο Γιούρι Αντρόπωφ (φωτό) το 1967, αμέσως εξεδήλωσε έναντι όλων την πρόθεσή του να αναβιώσει τις «ειδικές επιχειρήσεις» ως ένα από τα βασικότερα εργαλεία της Σοβιετικής εξωτερικής πολιτικής κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε «..οι επιθετικές μας ενέργειες πρέπει να δρουν παραλυτικά στις δράσεις των εχθρών μας, εμπλέκοντάς τους σε μάχες υπό συνθήκες  που δεν θα τους ευνοούν..» . Αυτή η φράση παραπέμπει με τον πλέον ηχηρό τρόπο στην τεχνική του σαμποτάζ και του «αντάρτικου πόλης»  , γνωστή τακτική των κομμουνιστών, που είχε ατονίσει πριν την επανέναρξη των  «ειδικών επιχειρήσεων» του Αντρόπωφ.

Η ανακοίνωση των προθέσεων περί «επιθετικών ενεργειών έναντι των εχθρών » έφερε την ανάγκη αναδιοργάνωσης του αρμοδίου για τις δράσεις αυτές «Τομέα 5», μέσω της υιοθέτησης ενιαίου κώδικα, προς όλους τους πράκτορες που θα δρούσαν εκτός ΕΣΣΔ: Κάθε πράξη σαμποτάζ θα ονομαζόταν « κρίνος », ο εκρηκτικός μηχανισμός «μπουκέτο», ο πυροκροτητής «λουλουδάκι», η έκρηξη του μηχανισμού «πιτσίλισμα» και ο σαμποτέρ- πράκτορας «Κηπουρός».

Η σημαντικότερη «ειδική επιχείρηση» που σχεδιάστηκε από τον Αντρόπωφ έλαβε χώρα στην Ελλάδα, την εποχή αμέσως μετά το καθεστώς που επέβαλαν οι Απριλιανοί, τον Ιούλιο του 1967. Η KGB μετά την κήρυξη της παρανομίας για το ΚΚΕ, επιφορτίστηκε με το καθήκον να αποκτήσει επαφή με τα «κρυπτόμενα» στελέχη του ΚΚΕ στην Ελλάδα, προκειμένου να τους δώσει «πολιτική και υλική βοήθεια», κατά πιστή μετάφραση της συγκεκριμένης διαταγής.

Η «υλική βοήθεια» περιελάμβανε χρήματα που παρέχονταν στους αντιπροσώπους του ΚΚΕ στη Βουδαπέστη, καθώς και βοήθεια για την έναρξη αντάρτικου εντός της ελληνικής επικράτειας. Όπως καταλαβαίνει κανείς, οι κουκουέδες καλούνταν να κάνουν, για άλλη μια φορά αυτό που ξέρουν πολύ καλά στην ιστορία τους, να δράσουν ως γνήσιοι προδότες, λαμβάνοντας κατευθείαν εντολές και χρήματα από μια ξένη δύναμη, στην άσκηση της (ιμπεριαλιστικής) εξωτερικής πολιτικής της!

Οι διαταγές της κεντρικής υπηρεσία της KGB ήταν σαφείς: Κύριο καθήκον του «Τομέα 5» για το 1968 θα έπρεπε να είναι η ανάπτυξη ομάδων σαμποτάζ αποτελούμενη από πράκτορες που θα δρούσαν εντός της Ελληνικής επικράτειας  με σκοπό «…την προετοιμασία εξέγερσης κατά του στρατιωτικού καθεστώτος…» . Ταυτόχρονα ο «Τομέας 5» προετοιμαζόταν για πιθανές ανάλογες επιχειρήσεις ανταρτοπολέμου στην Ιταλία, δεδομένου ότι οι πληροφορίες από το ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα ανέφεραν την πιθανότητα πραξικοπήματος και εκεί, κατά το ελληνικό μοντέλο. Με τον τρόπο αυτό καλούσαν την KGB να προετοιμάσει αντιστοίχως το ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα με τα κατάλληλα εφόδια για την παράνομη δράση που θα ακολουθούσε.

Η επιστολή που εστάλη στον τοποτηρητή- πράκτορα Ιβάν Πετρόβιτς Κίσλιακ στην Αθήνα (με την κωδική ονομασία «Maysky») έγραφε: «Επειδή δεν είναι δυνατό, κατά την δεδομένη πορεία των εξελίξεων, να χρειαστεί να συνδράμουμε τις τοπικές προοδευτικές δυνάμεις στο κοντινό μέλλον, πρέπει να προετοιμαστούμε γι’ αυτό εκ των προτέρων ( μόνοι μας) ». Με άλλα λόγια, τα κεντρικά της KGB, τη δεδομένη τουλάχιστον στιγμή, αν και χρηματοδοτούσαν αδρά τους  κουκουέδες, τους θεωρούσαν άχρηστους για οποιαδήποτε ενέργεια, την οποία έπρεπε να αναλάβουν οι ίδιοι, με δικούς τους πράκτορες! Αυτή η μνημειώδης αναφορά αποτελεί το καλύτερο «άδειασμα» στους «επαναστάτες της φακής» του ΚΚΕ από τα «κεντρικά»  και ασφαλώς δεν είναι η μοναδική στην αιματοβαμένη ιστορία τους…

Έτσι, το 1968, αποστέλλεται στην Ελλάδα ο πράκτορας με την κωδική ονομασία «Paul», με αποστολή να επιλέξει «αεροδιαδρόμους» για την άφιξη Σοβιετικών σαμποτέρ, καθώς και κρησφύγετων  από τα οποία θα μπορούσαν να δρουν, καθώς και τοποθεσιών που είχαν επισημανθεί σε προγενέστερο χρόνο ως κατάλληλεςΟ «αεροδιάδρομος Άλφα» , που αναγνωρίστηκε από τον Paul βρισκόταν στο νότιο τμήμα της θεσσαλικής πεδιάδας, περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λαμίας. Ο «αεροδιάδρομος Βήτα» βρισκόταν στα βορειοδυτικά της θεσσαλικής πεδιάδας, 5 χιλιόμετρα νότια της Καλαμπάκας. Ειδικότερα τα  ορεινά χωριά Μπελασίτσα (Μπέλλες)  και Πυρί είχαν επιλεγεί ως περιοχές κατάλληλες για την είσοδο πρακτόρων και εφοδίων, μέσω των ελληνοβουλγαρικών συνόρων.

(Συνεχίζεται)

 Γιάννης Ζωγράφος

Μέλος Σ.Σ. ΕΛΑΣΥΝ

Απάντηση