Ζώα επιστημονικής φαντασίας

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια γελοία φυλή βγαλμένη από τα βάθη της ιστορικής ζούγκλας, που κατοικείτο από εξίσου γελοίους ιθαγενείς. Αυτοί οι γελοίοι, που θέλουν να περνιούνται και για τον εξυπνότερο λαό, επέλεξαν ως φύλαρχο το πιο ηλίθιο και διεφθαρμένο τομάρι που γεννήθηκε ποτέ στη ζούγκλα, επειδή προερχόταν από βασιλική οικογένεια.

Ουδέποτε είχε σκοτώσει λιοντάρι για να αποδείξει ότι είναι άντρας, όπως οι υπόλοιποι αρσενικοί της φυλής. Ήδη κουβεντιαζόταν ότι δεν ήταν καν άντρας, αφού ακόμα και η φυλαρχίνα  συχνά- πυκνά βρισκόταν στην αγκαλιά άλλων, με αποτέλεσμα ο φύλαρχος, εκτός από τα εμφανή προβλήματά του, να γίνεται και ρεζίλι του δάσους.  Μαζί του στην Καλύβα των Αποφάσεων ,λοιπόν, όταν τον επέλεξαν, πήρε ό,τι πιο ξεφωνημένο είχε η ζούγκλα. Μαϊμούδες με κόκκινο μεγάλο κώλο που όλα τα ζώα είχαν «ξεχαρμανιάσει» πάνω τους, πολύχρωμα παγώνια, φλώρους, κουνάβια, ύαινες, φίδια, τρωκτικά και σαύρες, δηλαδή τα χειρότερα πλάσματα της φύσης, δίνοντάς τους ενεργό ρόλο στην διακυβέρνηση της φυλής. Έτσι ήθελε να δείξει στους γελοίους ιθαγενείς ότι σέβεται τη «διαφορετικότητα».

 Όπως ήταν φυσικό τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν: Τα ζώα άρχισαν να τρώγονται μεταξύ τους μέσα στην Καλύβα των Αποφάσεων  και από εκεί που νόμιζε ότι αυτός κάνει κουμάντο, αποδείχτηκε ότι έκαναν αυτά. Οι κοκκινόκωλες μαϊμούδες εκβίαζαν την γριά σαύρα, αυτή εκβίαζε τα φίδια και όλοι έφτασαν να εκβιάζουν όλους και μαζί τον ανίκανο και διεφθαρμένο φύλαρχο. Αυτός ήταν τόσο ηλίθιος που νόμιζε ότι επειδή στην αρχή της φυλαρχίας του είχε εκφοβίσει τον λαό του απειλώντας  τον να μένει στις καλύβες και να μην βγαίνει ούτε για κυνήγι, επειδή δήθεν κυκλοφορούσαν «αιμοβόρα τέρατα» , θα τον άκουγαν. Στην αρχή, οι γελοίοι πράγματι τον άκουσαν (είπαμε, η φυλή αποτελείται από γελοίους) Και άρχισαν να πεινάνε, ενώ εκείνος τους πέταγε κάτι ψίχουλα από τα πλούτη του δάσους που λυμαινόταν αυτός και τα ζώα που είχε μαζί του. Στην πορεία όμως, ακόμα και αυτοί οι γελοίοι ιθαγενείς  κατάλαβαν ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να τους κοροϊδεύει ο φύλαρχος  ώστε να βγαίνει  βόλτα στη ζούγκλα με τις μαϊμούδες, τις ύαινες και τα φίδια, εκμεταλλευόμενος το καλύτερο κομμάτι του δάσους μόνος του, χωρίς ο ίδιος να φοβάται τα δήθεν «αιμοβόρα» τέρατα.

Τότε, κάποια μέρα αποφάσισαν να σταματήσουν να τον ακούνε. Και βγήκαν όλοι μαζί έξω. Αυτός προσπάθησε να τους εκφοβίσει πάλι με τα τέρατα που δήθεν έτρωγαν τους ιθαγενείς. Αλλά όλοι ήξεραν ότι κανένα τέρας δεν έτρωγε τους ιθαγενείς, αλλά αυτοί είτε πέθαιναν μόνοι τους πηγαίνοντας για κυνήγι, είτε τους έτρωγαν, όπως πάντα, τα λιοντάρια, οι αρκούδες και τα υπόλοιπα αρπακτικά της ζούγκλας.  Τότε λοιπόν βγήκαν έξω και πήγαν όλοι στην Καλύβα των Αποφάσεων. Ξεφώνισαν τις κοκκινόκωλες μαϊμούδες, πέταξαν από τα παράθυρα τα τρωκτικά και τα ερπετά, απολύμαναν την Καλύβα και κυνήγησαν μέχρι τα βάθη της ζούγκλας τον φύλαρχο που σίγουρα, όπως αποδείχτηκε τελικά, δεν ήταν άντρας.

Τώρα, οι γελοίοι ιθαγενείς ψάχνουν άλλον για φύλαρχο, πάλι από βασιλική οικογένεια, καθότι εκ γενετής, γελοίοι και άξιοι της μοίρας τους. Οι πιο υποψιασμένοι από αυτούς, σηκώθηκαν και έφυγαν από τη ζούγκλα, κυνηγώντας την τύχη τους αλλού. Οι πιο πεισματάρηδες, παρέμειναν εκεί, προσπαθώντας να εξαφανίσουν ό,τι ερπετό, όρνιο ή αρπακτικό έβρισκαν, για να μην τα ξαναβρούν μπροστά τους. Οι πιο σοφοί (όσοι μπορεί να υπάρχουν μέσα σε μια γελοία φυλή) τους είπαν ότι ματαιοπονούν. Όσοι τους άκουσαν έζησαν καλά, κι εμείς καλύτερα. 

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Εξερευνητής άγριας πανίδας

Απάντηση