3 Μαρτίου 1957. Ο Γρ. Αυξεντίου περνάει στη αιωνιότητα

Τα τραγικά γεγονότα της 3ης Μαρτίου και ο θάνατος του Γρ. Αυξεντίου

Σε όλη την διάρκεια του αγώνα ο Αυξεντίου πήρε διάφορα ψευδώνυμα, ανάμεσα τους το πιο γνωστό σε εμάς «Ζήδρος», αλλά και «Ρήγας», «Αίαντας», «Άρης», «Μάστρος» κλπ. Η γενναιότητα, η αγωνιστικότητα και ο ζήλος που τον διακατείχαν έγιναν γρήγορα ξεκάθαρα στον αρχηγό της Ε.Ο.Κ.Α, ο οποίος τον εμπιστεύτηκε και του παραχώρησε σε μικρό χρονικό διάστημα την θέση του υπαρχηγού.

Αρχικά, υπηρέτησε ως Τομεάρχης Αμμοχώστου-Βαρωσίων. Από την 1η Απριλίου 1955 άρχισε να καταζητείται από τους Άγγλους έναντι γερής αμοιβής (φωτό).

Στις 3 Μαρτίου του 1957 οι Άγγλοι ύστερα από προδοσία πληροφορήθηκαν ότι το κρησφύγετο του Αυξεντίου βρισκόταν κοντά στο Μαχαιρά. Αυτοκίνητα, ελικόπτερα και πεζοί στρατιώτες περικύκλωσαν το κρησφύγετο. Ακολούθησε μια σφοδρή και ανελέητη μάχη, τα πυρά ανάμεσα στον Αυξεντίου και τον αγγλικό στρατό έδιναν και έπαιρναν για ώρες ολόκληρες. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου όμως, έμεινε μέχρι τέλους ανυποχώρητος και αποφασισμένος να θυσιαστεί για την μεγάλη του αγάπη, την πατρίδα του.

Οι αγγλικές δυνάμεις ζητούν από τον Αυξεντίου και τους άντρες του να παραδοθούν. Ο Γρηγόρης διατάζει τους συμπολεμιστές του Ανδρέα ΣτυλιανούΑυγουστή ΕυσταθίουΑντώνη Παπαδόπουλο και Φειδία Συμεωνίδη να βγουν έξω για να σωθούν. Εκείνος, όπως είπε, «έπρεπε να πεθάνει».

Δέκα ολόκληρες ώρες μάχης πέρασαν, ενώ οι Άγγλοι άρχισαν να καλούν ενισχύσεις.  «Γρηγόρη, παραδώσου», φώναζε σε σπαστά ελληνικά ο Εγγλέζος στρατιώτης. «Μολών λαβέ», απάντησε ο Γρηγόρης.  Αμέσως, τέσσερις στρατιώτες όρμησαν προς το στόμιο του κρησφύγετου. Ο Αυξεντίου άρχισε να πυροβολεί, σκοτώνοντας τον έναν από αυτούς. Σύμφωνα με μαρτυρία του συμπολεμιστή του, Αυγουστή Ευσταθίου, μετά τη ρίψη χειροβομβίδας στο κρησφύγετο, οι Άγγλοι τον διέταξαν να επιστρέψει εκεί για να εξακριβώσει αν ο Αυξεντίου ήταν νεκρός και να τον σύρει έξω. Αν όμως ήταν ζωντανός, έπρεπε να τον πείσει να παραδοθεί.

Ο Αυγουστής μπήκε μέσα και βρήκε τον Αυξέντιου μισοτραυματισμένο αλλά ζωντανό και έτοιμο να ξαναεπιδοθεί στη μάχη. Προσφέρθηκε να του δέσει τα τραύματα του, μα εκείνος του απάντησε πως δεν έχουν χρόνο για αυτά. «Πάρε το όπλο», του είπε, «και άρχισε να ρίχνεις». Ο Γρηγόρης φώναξε: «τώρα είμαστε δύο. Ελάτε να μας πάρετε». Και η μάχη συνεχίστηκε ως το απόγευμα.

Ο αριθμός των Άγγλων στρατιωτών που είχαν πέσει νεκροί από τα πυρά του Αυξεντίου μέχρι το απόγευμα της ημέρας εκείνης ήταν σαράντα επτά. Ένας εξευτελιστικός αριθμός για τους Άγγλους. Βλέποντας, όμως, πως δεν ήταν δυνατόν να πάρουν τον Αυξέντιου ζωντανό και καταλαβαίνοντας πως είχε σκοπό να τραβήξει την μάχη μέχρι το βράδυ, για να διαφύγει μέσα στο σκοτάδι εξευτελίζοντας τους ακόμη περισσότερο, αποφάσισαν πως μόνο μια ανατίναξη και μια πυρκαγιά στο κρησφύγετο θα μπορούσε να τους απαλλάξει οριστικά από αυτόν. Οι Άγγλοι, μην έχοντας άλλη επιλογή, δίνουν την διαταγή, λούζουν από ξηρά και αέρα το κρησφύγετο με βενζίνη και το παραδίδουν στις φλόγες. Ο Αυγουστής Ευσταθίου (φωτό) επιχείρησε βγει από το κρησφύγετο με βαριά εγκαύματα και αμέσως συνελήφθη.

Το πτώμα του Γρηγόρη Αυξεντίου βρέθηκε απανθρακωμένο την επόμενη μέρα και τάφηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, οι οποίες είναι γνωστές σήμερα ως «Τα Φυλακισμένα Μνήματα». Ο Γρηγόρης Αυξεντίου ήταν μόλις 29 ετών.

 

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΗΡΩΑ.  ΑΘΑΝΑΤΟΣ !!!

 

ΤΟΜΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΛΑΣΥΝ

Απάντηση