Που χάθηκαν οι μαχητές?

Παλαιότερα όταν όλα τα Στελέχη μας εκπαιδευόντουσαν στα Σχολεία των Ενόπλων Δυνάμεων υπήρχαν και Ειδικά  σχολεία που έδιναν τη μεγίστη σημασία στα στελέχη μας ,ώστε να αποκτήσουν την νοοτροπία του Μαχητή και όχι να γίνουν απλά αυτοί που θα καταγράψουν το γεγονός και θα το αναφέρουν …

Η παρακολούθηση του εχθρού ενώ αυτός περιφρονεί την εθνική σου κυριαρχία και κάνει πάρτι στο Αιγαίο, υπεισέρχεται στη σφαίρα της διαστροφήςΑυτά είναι αποτελέσματα λόγω του «ραγιαδισμού» και της ηττοπάθειας, που έχουν διαποτιστεί οι φοβικές κυβερνήσεις της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι Ε.Δ. θα έπρεπε να είναι δύναμη αποτροπής και όχι παθητικοί παρατηρητές.

Σε αυτή την αντιπαράθεση, η επίκληση από ελληνικής πλευράς διαρκώς του διεθνούς δικαίου δεν είναι επαρκής για την αντιμετώπιση της επιθετικότητας της Τουρκίας, η οποία με τη στάση και  τη συμπεριφορά της στην ευρύτερη περιοχή δείχνει να αντιλαμβάνεται μόνο τη γλώσσα της ισχύος. Το επιχείρημα της δικαιοσύνης έχει αξία μόνο μεταξύ ίσων. Αλλιώς, ο ισχυρός επιβάλλει ότι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος παραχωρεί ότι του επιβάλλει η αδυναμία του».

Κανείς δεν εξασφαλίζει απόλυτα την άμυνά του μέσα από διεθνείς συμμαχίες που συνάπτονται στη βάση κυρίως ή αποκλειστικά οικονομικών συμφερόντων. Επίσης, οι εταίροι μας είναι αμφίβολο κατά πόσον μπορούν να διατηρήσουν σταθερή και μακροχρόνια εταιρική και κυρίως αμυντική σχέση με μια χώρα που δεν μπορεί ή δεν επιθυμεί να συνεισφέρει θετικά στην κοινή υπόθεση. Πρέπει να είμαστε στρατιωτικά ισχυροί.

Η νοοτροπία αυτή δείχνει να έχει χαθεί από το Στράτευμα και αυτό ίσως να είναι ότι πιο σοβαρό συμβαίνει στις Τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων και το πρόβλημα εντοπίζεται από τότε που τα στελέχη πάνε στο στράτευμα για επαγγελματική αποκατάσταση και όχι γιατί πραγματικά αγαπούν αυτό που κάνουν !

Αν εξαιρέσουμε τις Ειδικές Δυνάμεις και των τριών Κλάδων των Ε.Δ  ,τους Χειριστές των Μαχητικών μας & τους Χειριστές των Ε/Π, παντού επικρατεί μια νοοτροπία χύμα στο κύμα και μηδενική πειθαρχία ….Χωρίς να υπάρχουν οι Ηγέτες εκείνοι που θα πάρουν τις αποφάσεις στο Πεδίο της Μάχης  και όχι απλά να αναφέρουν το γεγονός !

Δυστυχώς φαίνεται ότι έχουνε χάσει την νοοτροπία του μαχητή και απέκτησαν την νοοτροπία του Δημοσίου Υπαλλήλου και στο στράτευμα και αυτό είναι χειρότερο από όλα που μπορούσε  να συμβεί. Αλλά μήπως η νοοτροπία να μην μπλέξουμε αν αντιδράσουμε δυναμικά έχει απλωθεί παντού  και όχι τυχαία ;

Το πρόβλημα άραγε εντοπίζεται μόνο στους χαμηλόβαθμους ή τα πράγματα είναι χειρότερα στους άκαπνους ανώτατους αξιωματικούς που φαίνεται να έχουν μεταλλαχθεί σε κυβερνητικά πιόνια?

Το οξύμωρο δε με τους τελευταίους είναι ότι όταν αποστρατεύονται…ενεργοποιούνται !!! Μεγαλόστομες δηλώσεις, πατριωτικές κορώνες, «μολών λαβέ» και άλλοι ανέξοδοι ηρωισμοί.

Ίσως θα έχουμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε αν πράγματι ισχύουν τα παραπάνω …Να ευχηθούμε μόνο να μην είναι αργά !

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β. ΛΟΥΚΑΚΟΣ

Μέλος Σ.Σ. ΕΛΑΣΥΝ

Απάντηση