Ο ΜΠΑΡΙΣΝΙΚΩΦ ΚΑΙ ΟΙ ΣΑΝΤΙΝΙΣΤΑΣ

ΚΕΦ. 19

Είδαμε ότι η KGB αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με την αποστασία σημαντικών πρακτόρων της στο εξωτερικό και ειδικότερα στη Δύση. Η «έκθεση» πολλών πρακτόρων δεν άφησε ανεπηρέαστες και τις δυτικές κυβερνήσεις, με προεξάρχουσα την Βρετανική. Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1971 ο μόνιμος Γραμματέας της Κυβέρνησης Sir Dennis Greenhill, κάλεσε τον Σοβιετικό επιτετραμμένο Ιβάν Ιππόλιτωφ, έναν εν ενεργεία πράκτορα της KGB και τον ενημέρωσε ότι 90 αξιωματικοί της KGB στη Βρετανία οι οποίοι βρίσκονταν υπό κάλυψη και άλλοι 15 θα απελαύνονταν , δηλαδή θα εκδιωκόταν από την Υπηρεσία ένας αριθμός 105 ατόμων, ο μεγαλύτερος μέχρι τότε.

Οι Σοβιετικοί είχαν υποθέσει ότι ένας αρκετά μεγάλος αριθμός πρακτόρων είχαν αποκαλυφθεί μετά την αυτομόληση του Λιάλιν, κυρίως μέσω των επαφών τους με αντίστοιχους πράκτορες της MI5 και SIS. Η αλήθεια είναι ότι ο αριθμός αυτός ήταν πολύ μεγαλύτερος και οδήγησε στην πιο μαζική έκθεση Σοβιετικών πρακτόρων στη Δύση, από ποτέ άλλοτε στην ιστορία της Υπηρεσίας.

Μετά τα κρούσματα αυτά, που είχαν κλονίσει την αξιοπιστία της Υπηρεσίας όχι μόνο στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό, παρατηρήθηκε μια υποχώρηση στον τρόπο με τον οποίο η KGB αντιμετώπιζε τις επιχειρήσεις με εμπλοκή πρακτόρων στο εξωτερικόΈνα τέτοιο παράδειγμα απετέλεσε η αποστασία ενός διάσημου σταρ των μπαλέτων Κίρωφ, του Μιχαήλ Μπαρίσνικωφ (βλ. φωτο), σε μια περιοδεία στον Καναδά το 1974. Ένα από τα υποκλαπέντα μηνύματα που περιέχει η επικοινωνία του Μπαρίσνικωφ μετά την αυτομόλησή του στη Δύση, περιλαμβάνει  κι έναν άλλο χορευτή με το κωδικό όνομα «Μόρις» που έδινε εκτενή αναφορά για τον Μπαρίσνικωφ αλλά και για τον Νουρέγιεφ και τη Μακάροβα. Οι πληροφορίες που περιέχονταν στην επικοινωνία περιελάμβαναν ένα απόρρητο σχέδιο ακρωτηριασμού του διάσημου χορευτή, όπως επίσης και του Νουρέγιεφ, ώστε να μην μπορούν να χορέψουν ξανά!

Η προφανής αδυναμία της Υπηρεσίας να ελέγξει άμεσα τους πράκτορές της στη Δύση και να μην οδηγηθεί ξανά σε νέες αποστασίες που θα αμαύρωναν το κύρος της, είδαμε ότι ήταν ο κυριότερος λόγος για τον οποίο η KGB άρχισε να χρησιμοποιεί τρομοκρατικές/εθνικοαπελευθερωτικές οργανώσεις στις χώρες όπου επρόκειτο να δραστηριοποιηθεί, ώστε να διεξαγάγουν άλλοι τον «πόλεμο» για λογαριασμό της.

Όπως και στην περίπτωση των όπλων του επίσημου IRA, η KGB  είχε εμπλοκή και στην περίπτωση των Σαντινίστας. Όταν η KGB προσπάθησε να δραστηριοποιηθεί ενεργά στη Λατινική Αμερική, με αμηχανία ανακάλυψε ότι είχε προ πολλού υποσκελιστεί από την αντίστοιχη Κουβανική Μυστική Υπηρεσία , την DGI. Το 1970 η KGB κατάλαβε ότι οι κουβανική ομόλογή της είχε ήδη «βάλει στο χέρι» τους Σαντινίστας αφού είχε χρηματοδοτήσει την αντάρτικη οργάνωση για την απελευθέρωση του Αρχηγού της Carlos Fonseca Amador από μια κοσταρικανή φυλακή στην οποία εξέτιε ποινή για ένοπλη ληστεία. Ο Φονσέκα πράγματι απελευθερώθηκε από την οργάνωση αλλά ξανασυνελήφθη και πάλι απελευθερώθηκε από την Κούβα όταν οι Σαντινίστας κατέλαβαν ένα αεροπλάνο που μετέφερε Αμερικανούς απεσταλμένους της United Fruit Company, της Αμερικανικής Εταιρείας Φρούτων, οι οποίοι αντηλλάγησαν με τον Φονσέκα. Η DGI επίσης, οργάνωσε εκπαίδευση για τους Σαντινίστας στην Κούβα και τους παρείχε 100.000 δολάρια για αγορά όπλων. Η απόδειξη για την ευθεία ανάμιξη της KGB με τους Σαντινίστας είναι η καταγραφή του αρχηγού της DGI, Manuel Losado προς τον τότε  υπαρχηγό της KGB, Mπόρις Ιβάνωφ:    « Από όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, η πιο καλή δουλειά γίνεται από εμάς στη Νικαράγουα. Παρέχουμε βοήθεια σε ομάδες παρτιζάνων , με ηγέτη τον Φονσέκα. Η κίνηση αυτή έχει μέλλον» Και πράγματι είχε.

Μια ακόμα πιο σημαντική απόδειξη περί της ενεργού εμπλοκής της KGB στην Νικαράγουα, αντίθετα από όσα φημολογούνται ειδικά από τους κουκουέδες στη χώρα μας, ήταν η συνάντηση μιας αντιπροσωπείας Σαντινίστας τον Μάιο του 1974 στη Σοβιετική πρεσβεία στην Αβάνα, με την παράδοση ενός γράμματος απευθυνόμενο στον ΓΓ της Κεντρικής Επιτροπής με την οποία ζητείτο βοήθεια. Αλλά η πιο κραυγαλέα από όλες ήταν η απόπειρα απαγωγής του Αμερικανού πρέσβη Τ. Shelton στη Μανάγκουα, επιχείρηση για την οποία είχε ενημερωθεί ο ίδιος ο Κάστρο πριν πραγματοποιηθεί.

Η ανοιχτή συνεργασία των κουβανικών μυστικών υπηρεσιών με την KGB στη Λατινική Αμερική, παρότι υπονοείτο, ουδέποτε απέδωσε σοβαρούς καρπούς, ιδίως επειδή τα αυτονομιστικά κινήματα στην ήπειρο αλλά και η συχνή αλλαγή ηγεσιών σε αυτά, δημιουργούσαν «αφιλόξενο» κλίμα στους αρτηριοσκληρωτικούς γραφειοκράτες της Μόσχας. Για τον λόγο αυτό, αν και κρατούσαν επαφή και βοηθούσαν οικονομικά, διάλεγαν να μένουν εκτός του επιχειρησιακού πεδίου, με αποτέλεσμα οι Ρώσοι να κρατούν την «ιδεολογική καθοδήγηση» των αντιαμερικανικών κινημάτων.

                                                            (Συνεχίζεται)

 Γιάννης Ζωγράφος

Απάντηση