Eπιτεθείτε στην Kαμπούλ!

ΚΕΦ. 21

Η βασική «προσθήκη» στην επιχειρησιακή δυναμικότητα της KGB, εν μέσω ψυχρού πολέμου, ήταν η δημιουργία των ειδικών δυνάμεων (σπέτσνατς) με την ίδρυση του «γκρουπ Άλφα» το 1974 με οδηγίες από τον ίδιο τον Αντρόπωφ.

Έχοντας ως σκοπό μόνο τις επιχειρήσεις εκτός Σοβιετικής Ένωσης (όπου όπως διαπιστώσαμε στα προηγούμενα κεφάλαια έπασχε ιδιαίτερα η KGB με πλήθος αποτυχημένων επιχειρήσεων), αρχικά η ίδρυση του ειδικού αυτού Σώματος κρατήθηκε μυστική και από τους αξιωματικούς της KGB και μόνο λίγοι ήξεραν τον σκοπό της, μέχρι την αύξηση των συμμετεχόντων σε αυτήν κατά τα τέλη της δεκαετίας του ’70.

Η πρώτη επιχείρηση που είχε αναλάβει το «γκρουπ Άλφα» ήταν πιθανώς και η σημαντικότερη όλης της ιστορίας της, η δολοφονία του Προέδρου Χαφιζουλάχ Αμίν του Αφγανιστάν (φωτό) που ανέλαβε την εξουσία μετά από ένα αιματοβαμμένο πραξικόπημα τον Σεπτέμβριο του 1979. Ο Αντρόπωφ, έχοντας «καεί» από το παρελθόν σχετικά με τις επιχειρήσεις δολοφονίας που επρόκειτο να αναλάβει η KGB, αναγκάστηκε να πείσει ακόμα και τον εαυτό του ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπήρχε η πολυτέλεια άλλης επιλογής. Ο Αμίν, σύμφωνα με τις πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών, ήδη σκεπτόταν να τερματίσει τη ζωή του κομμουνιστικού καθεστώτος στο Αφγανιστάν, κάνοντας στροφή στη Δύση. Υπήρχαν μάλιστα εκθέσεις από πράκτορες που εμπιστευόταν ότι ήδη ο Αμίν δολοπλοκούσε με τη βοήθεια της CIA.

O «μονόδρομος» του σχεδίου δολοφονίας του, σχεδιάστηκε με την κωδική ονομασία «AGAT» ως πλάνο μιας ευρύτερης επέμβασης στη χώρα και όχι απλώς σαν μια καταδρομική επιχείρηση όπως συνηθιζόταν ως τότε. Περί τα τέλη Νοεμβρίου 1979 ο Αμίν είχε απαιτήσει την αντικατάσταση του Ρώσου Πρέσβη στο Αφγανιστάν, Α. Πουζάνωφ, κινούμενος προφανώς στην κατεύθυνση της απεμπλοκής από τη Μόσχα. Τότε ο Αντρόπωφ μαζί με τον Υπουργό Άμυνας Ουστίνωφ, συμφώνησαν την επέμβαση στη χώρα που θα περιελέμβανε και τη δολοφονία του Αμίν. Τον Δεκέμβριο ο Αντρόπωφ έστειλε χειρόγραφο σημείωμα στον Μπρέζνιεφ αναφέροντάς του «επείγουσες δραστηριότητες στις οποίες προβαίνει ο Αμίν προετοιμάζοντας την στροφή προς τη Δύση» , που θα είχε ως συνέπεια το τέλος του κομμουνιστικού καθεστώτος στη χώρα και την απώλεια μιας χώρας με σημαντική γεωπολιτική επιρροή από τη σκακιέρα, υπέρ των ΗΠΑ. Στις 8 Δεκεμβρίου, πράγματι ο Μπρέζνιεφ έδωσε το πράσινο φως για την επέμβαση στους Αντρόπωφ και Ουστίνωφ.

Ενώ ο Στρατηγός Ακρομέγιεφ Διοικητής των επιχειρήσεων εισβολής είχε στεγάσει το επιχειρησιακό του κέντρο στο Ουζμπεκιστάν, στα σύνορα με το Αφγανιστάν, ο επικεφαλής του αρμοδίου τμήματος της KGB Κιρπιτσένκο, πέταξε μυστικά στην Καμπούλ προκειμένου να εποπτεύσει προσωπικά την ανατροπή του Αμίν. Κυρίως όμως δεν έπρεπε να υποπτευθεί τίποτα ο Αμίν για τις επικείμενες επιχειρήσεις. Παρά ταύτα, στις 23 Δεκεμβρίου, οι πληροφορίες από την έδρα στης KGB στην Καμπούλ ήταν ότι ο Αμίν είχε υποψιαστεί την πιθανότητα ανατροπής του μέσω δυτικών ραδιοσταθμών που ανέφεραν αυξημένη κινητικότητα ρωσικών στρατευμάτων στα σύνορα, καθώς και πολλές πτήσεις προς την Σοβιετική αεροπορική βάση του Bagram, έξω από την Καμπούλ. Η κύρια εισβολή δεν μπορούσε να περιμένει. Άρχισε το μεσημέρι της 25 Δεκεμβρίου, τοπική ώρα.

Σύμφωνα με περιγραφές από την σοβιετική πλευρά, ο Αμίν φέρεται να είχε πειστεί ότι οι κινήσεις των στρατευμάτων της Μόσχας οφείλονταν σε παροχή βοήθειας από «αδερφή χώρα», ενάντια στην αυξημένη κινητικότητα των ανταρτών που εποφθαλμιούσαν την εξουσία και έτσι,  καθησυχάζοντάς τον.

Τα πράγματα όμως φαίνεται ότι δεν ήταν ακριβώς έτσι. Ο Αμίν, έχοντας αντιληφθεί τη σκευωρία που είχε στηθεί από τους Ρώσους εναντίον του, διέρρευσε σε αγγλόφωνη εφημερίδα (την Kabul Times) ότι «ο λαός θα νικήσει τους εισβολείς» , προσπαθώντας έστω τελευταία στιγμή να στρέψει την κοινή γνώμη κατά των Ρώσων αλλά και εμμέσως να ζητήσει βοήθεια από τη Δύση.

Η επίθεση στο Προεδρικό Μέγαρο έλαβε χώρα στις 27 Δεκεμβρίου και διεξήχθη από 700 μέλη της KGB και συγκεκριμένα τις ειδικές μονάδες «Άλφα» και «Ζενίθ» ντυμένους με αφγανικές στρατιωτικές στολές και κινούμενοι με οχήματα που έφεραν αφγανικά στρατιωτικά διακριτικά. Το έναυσμα για την επιχείρηση δόθηκε με την έκρηξη μιας βόμβας που είχε τοποθετηθεί πριν μέρες κάτω από ένα δέντρο στην κεντρική πλατεία της Καμπούλ. Παραδόξως, η Προεδρική φρουρά επέδειξε τεράστια μαχητικότητα, πολύ μεγαλύτερη από ό,τι είχε υπολογιστεί, με αποτέλεσμα τον θάνατο 100 επίλεκτων ανδρών της KGB (!) πριν την κατάληψη του Μεγάρου και τη δολοφονία του Αμίν. Μεταξύ των νεκρών ήταν και ο Συνταγματάρχης Μπογιάρινωφ, ο Διοικητής των Σπέτσνατς και κορυφαίος καταδρομέας.

Τα πορτρέτα των 100 νεκρών της επίθεσης της Καμπούλ, κοσμούν ακόμα και σήμερα τα γραφεία της Υπηρεσίας, τοποθετημένα σε μαύρες κορνίζες, ενώ όσοι επέζησαν, παρασημοφορήθηκαν και προήχθησαν, όλοι. Κανείς όμως, ούτε οι Δυτικοί αλλά ούτε και οι Σοβιετικοί δεν κατάφεραν να πάρουν το απαραίτητο «μάθημα» από αυτή τη σύντομη μάχη, που θα τους ήταν χρήσιμο για το μέλλον:

Τη μαχητικότητα και την αυταπάρνηση των «ξυπόλητων» και σκληροτράχηλων Αφγανών.

(Συνεχίζεται)

Γιάννης Ζωγράφος

Απάντηση