Το Μεγάλο Παράσιτο тης ανθρωπότητος (μέρος 2ο) -Του ανεξάρτητου Ευρωβουλευτή Α. Κωνσταντίνου

Το «Μεγάλο Παράσιτο της ανθρωπότητος», δηλαδή η Παγκόσμια Οικονομική Δύναμη, συνίσταται από τους διαπλεκομένους Διαχειριστές του Κεφαλαίου, δηλαδή από τους Μεγάλους Διεθνείς Κερδοσκόπους, οι οποίοι συναποτελούν την Παγκόσμια Τοκογλυφία, δηλαδή την τυραννία των τόκων σε βάρος όλων των Λαών του κόσμου.

Η Παγκόσμια Οικονομική Δύναμη ενεργεί κατά κύριο λόγο μέσω των Καπιταλιστικών Ανωνύμων Εταιρειών. Αυτές είναι τα εργαλεία που δίνουν ζωή στις Τράπεζες και στις Πολυεθνικές της Παραγωγής και του Εμπορίου, οι οποίες στην ουσία αποτελούν τις λειτουργικές δομές με τις οποίες λαμβάνει υπόσταση η «Παγκόσμια Αυτοκρατορία του Κεφαλαίου». Στην πραγματικότητα, μέσω αυτών η Παγκόσμια Οικονομική Δύναμη προσπορίζεται παρασιτικά πλούτη, με την εκμετάλλευση της εργασίας και της εφευρετικότητας των άλλων.

Στην κοινή γνώμη είναι ευρέως διαδεδομένη η παρεξήγηση ότι, οι προαναφερόμενες δουλοκτητικές καπιταλιστικές δομές λειτούργησαν και λειτουργούν μόνο σε αυτό το μέρος του κόσμου που οργανώθηκε σύμφωνα με τα οικονομικοπολιτικά πρότυπα του φιλελεύθερου καπιταλισμού, δηλαδή στον φερόμενο ως «ελεύθερο κόσμο» του τέως δυτικού μπλοκ. Αυτό δεν είναι απολύτως αληθές. Οι ίδιες δομές λειτούργησαν και λειτουργούν πλήρως επίσης και στο υπόλοιπο μέρος του κόσμου, στο τέως ανατολικό – σοσιαλκομμουνιστικό μπλοκ ή στα σημερινά «λαϊκοδημοκρατικά» του υπολείμματα (Κίνα, Β. Κορέα, Κούβα).

Στις 328 σελίδες του σπουδαίου βιβλίου του «Vodka-Cola» ο Charles Levinson, [από το 1956 έως το 1964 Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της «Διεθνούς Ομοσπονδίας Εργατών Μετάλλου» (International Metalworkers’ Federation – IMF), κατόπιν από то 1964 έως то 1983, Γενικός Γραμματέας της «Διεθνούς Ομοσπονδίας Εργατών Χημικών» που μετασχηματίσθηκε στην «Διεθνή Ομοσπονδία Εργατών Χημικών, Ενέργειας, Ορυχείων και Γενικών Εργατικών Ενώσεων» (International Federation of Chemical, Energy, Mine and General Workers’ Unions – ICEM)] υπήρξε εξαίρετη πηγή άντλησης εκτεταμένων πληροφοριών σχετικά με την ουσιαστική ταύτιση καπιταλιστών και μπολσεβίκων πλουτοκρατών. Ειδικότερα στο εξαιρετικό αυτό βιβλίο («Βότκα – Κόλα – Η επικίνδυνη κρυφή πλευρά της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης» εκδόσεις Gordon & Cremonesi, Λονδίνο, 1978) ο εμπειρότατος Levinson αποτυπώνει και τεκμηριώνει τα εξής :

  • Κατά τα χρόνια του «Ψυχρού Πολέμου» οι μεγάλες τράπεζες στη φιλελεύθερη καπιταλιστική «Δύση» (και πρώτα απ’ όλες οι πασίγνωστες Morgan και Rockefeller) διέθεταν αρκετά υποκαταστήματα στις σοσιαλκομμουνιστικές χώρες, όπως και οι τράπεζες της σοσιαλκομμουνιστικής Ανατολής διέθεταν υποκαταστήματά τους στις φιλελευθεροκαπιταλιστικές χώρες της εχθράς τους Δύσης !
  • Οι κυβερνήσεις του σοσιαλκομμουνιστικού συστήματος ενοικίαζαν τους εργάτες τους, με ιδιαιτέρως χαμηλούς μισθούς και δίχως κανένα δικαίωμα στην απεργία, στις Πολυεθνικές του διεθνούς πλουτοκρατικού «φιλελεύθερου» καπιταλιστικού συστήματος. (Πως πιστεύετε ότι αγοράζετε πάμφθηνα κινεζικά προϊόντα κάθε είδους 😉
  • Η φιλελεύθερη καπιταλιστική οικονομία στήριζε την σοσιαλκομμουνιστική οικονομία με συνεχή ροή επιδοτούμενης πίστωσης.

Μια ιδιαιτέρως αποκαλυπτική έρευνα που δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 1982 από το περιοδικό «Νέος Πολιτικός Παρατηρητής» (OP – «Osservatore Politico Nuovo»), μια εβδομαδιαία επιθεώρηση πολιτικού προβληματισμού και συζητήσεων, ανακοίνωσε επίσης ότι η Gosbank, (Госбанк, Государственный банк СССР), δηλαδή η Σοβιετική Κεντρική Κρατική Τράπεζα, ήταν στην πραγματικότητα μια ανώνυμη εταιρία, με την συμμετοχή ξένων ιδιωτικών κεφαλαίων !  Η Gosbank ιδρύθηκε το 1921 και είχε ως πρώτο Διευθυντή της, έως το 1929, τον μετέπειτα αυτόμολο στην Βρετανία Ααρών Σέϊνμαν.

Ο Luigi d ‘Amato (1924-1993), νομικός και πολιτικός επιστήμων, καθηγητής και πρύτανης του Πανεπιστημίου «La Sapienza» της Ρώμης και δημοσιογράφος, έγραψε αποφατικά στην εφημερίδα «Giornale d’ Italia» στις 21 Ιουνίου του 1982 : «Η ιστορία του μεγάλου οικονομικού κεφαλαίου (χρηματιστηριακού και τραπεζικού) είναι η ιστορία μιας δαιμονικής δύναμης, η οποία στάζει αίμα.» [Η «Giornale d’ Italia» (1980-2006) υπήρξε όργανο του κυρίαρχου φεντεραλιστικού πολιτικού κινήματος «Συνταξιούχοι ζωντανοί άνθρωποι» στην Ιταλία. Το 1980, ο Amato έγινε διευθυντής της Giornale, θέση την οποία κατείχε επί μία δεκαετία πριν γίνει πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της].

Αυτή η προαναφερόμενη επιγραμματική φράση συμπυκνώνει πολύ καλά τις τρεις χιλιετίες της ιστορίας, η γνώση της οποίας είναι απαραίτητη για να εξετάσουμε σωστά και όχι επιπόλαια το αντικείμενο της Παγκόσμιας Οικονομικής Δύναμης, εφόσον θέλουμε να έχουμε μια σαφή άποψή του, συμπεριλαμβανομένου συνάμα και οποιουδήποτε αιτιώδους συνδέσμου σχετικά με την προέλευση και την εξέλιξη του συστήματος ισχύος των Διαχειριστών του Κεφαλαίου.

Α. Κωνσταντίνου

Απάντηση