Σκάφη και σκάφες

«Αν τα ανωτέρω ΔΕΝ σας θυμίζουν κάτι, αναμένετε στις οθόνες σας και τους υπολογιστές σας. Πολύ σύντομα θα θυμηθείτε παρελθόντα, παρόντα και …μελλούμενα»

Έτσι τελείωνε προηγούμενη παρέμβαση για το Πολεμικό Ναυτικό μιας μπανανίας, που ενώ είχε σχέδια από δικές της εταιρείες για έναν ολόκληρο στόλο, δηλαδή για πλοία πολλών διαφορετικών  μεγεθών και αποστολών που όμως μοιράζονταν κοινά στοιχεία μειώνοντας το κόστος, ήθελε να ψωνίσει από το εξωτερικό, και κατά προτίμηση πλοία που να είναι ακατάλληλα. Άλλωστε, μια 15ετία πρωτύτερα είχε μετατρέψει κάποιες εξαιρετικές φρεγάτες σε κρουαζιερόπλοια για να κάνει Διεθνείς αποστολές με τους καπεταναίους της –και τους επαγγελματίες των πληρωμάτων-να απολαμβάνουν το Ευ Ζείν, τις λίγες ημέρες που τους αναλογούν στη θάλασσα. Ένας πρώην Αρχηγός του Ναυτικού της , ευπατρίδης και καλλιεργημένος, είχε πει ότι χρειάζονται όχι πολεμικά, αλλά περιπολικά (=κρουαζιερόπλοια) και να μειωθεί η ετήσια παραμονή των πληρωμάτων στο νερό. Δηλαδή ναυτικό ξηράς, κάτι σε Ελβετία ή Αρμενία…

Επίσης, η μπανανία δεν έβρισκε μερικά εκατομμύρια για να θωρακίσει από άμεσες απειλές υποβρύχια (που κάποτε έγερναν αν και είχαν πληρωθεί χρυσά σε έναν αφέντη-κωδικό όνομα Fuhrer, επειδή υπάρχουν πολλοί αφεντάδες εδώ) από έναν αντίπαλο που είχε κάνει τον ανθυποβρυχιακό αγώνα επιστήμη, περισσότερο απ’ όσο διάφοροι άλλοι…. Αλλά και τορπίλλες ώστε τα εν λόγω υποβρύχια (που κάποτε έγερναν και ξαναπληρώθηκαν χρυσά για να μη γέρνουν) να μην είναι απειλητικά… Να είναι απλώς ακριβά. Πληρώθηκαν (χρυσά) δύο φορές και ήταν ακίνδυνα και ανυπεράσπιστα…..

Όταν το ναυτικό του Αφέντη (του βασικού αφέντη, τον λέμε και Θείο) αποφάσισε ότι μια κομπινούλα που είχε στήσει με δικά του πλοία και ελικόπτερα δεν θα έβγαινε και οι ελεγκτικοί (του) μηχανισμοί έσκουζαν, πού αποφάσισε ότι μπορούσε να σπρώξει αυτά που ΔΕΝ θα αγόραζε από το δικό του εθνικό προμηθευτή (μη ζημιώσουνε κιόλας τα παιδιά)? Στη Μπανανία. Έτσι, εν μέσω πανδημίας, κρίσης κλπ η μπανανία που δεν έβρισκε χρήματα (εκατομμύρια) για τορπίλλες,  βρήκε (δισεκατομμύρια) για νέες φρεγάτες, αρκεί αυτές να ήταν του Θείου, και μάλιστα όχι όποιες-όποιες (κάποια εταιρία του Αφέντη είχε μια ενδιαφέρουσα πρόταση-ακριβή και εξωτερικού, αλλά όχι απαξιωμένη, προβληματική και υπερτιμημένη), αλλά αυτές που ΔΕΝ λειτουργούσαν και πήγαν κουβά από  το δικό του ναυτικό. Και μαζί με αυτές, πήγαν κουβά και τα ελικόπτερά τους, που και αυτά τα παρήγαγε η ίδια εταιρεία και δουλεύανε πακέτο….

Βέβαια στην εποχή της δικτύωσης το ένα πλοίο και ένα ελικόπτερο δουλεύουνε πακέτο δεν πάει να πει τίποτα. Με τις ζεύξεις δεδομένων, όλα τα συνδεδεμένα μέσα δουλεύουνε πακέτο, και για αυτό η μπανανία ξόδευε τεράστια ποσά σε ψηφιακά μπλιμπλίκια (του ιδίου κατασκευαστή), όταν ήταν γνωστό ότι ο Θείος μπορούσε να τα σβήσει όλα σε ένα δευτερόλεπτοαπό μακριά, με μια εντολή σε έναν δούρειο ίππο που μεταδιδόταν δορυφορικά ή διαδικτυακά. Όμως εδώ, στα πανάκριβα ελικόπτερα που περίσσευαν από τον Θείο, που δεν τα ήθελε πλέον, αλλά η μπανανία τα πλήρωνε κανονικές τιμές, όλως τυχαίως τα ψηφιακά μπλιμπλίκια απουσίαζαν (για τους ενδιαφερόμενους, λέγεται Ζεύξη 16, στα ελληνικάLink 16). Αυτό σήμαινε μερικά πράγματαπρώτο ότι το μέσο δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει επιχειρήσεις αυξημένης εμβέλειας και σημασίας, διότι δεν μπορούσε να επικοινωνήσει παρά μόνο με το πλοίο όπου μεταφερόταν. Το μπλιμπλίκι θα του επέτρεπε να μιλά με το εθνικό σύστημα επιτήρησης, αναφέροντας άμεσα την εκάστοτε κατάσταση και το τι εχθρούς έβλεπε, αλλά και να παίρνει οδηγίες για το τι παίζεται γύρω του.

Από τα εθνικά μέσα επιτήρησης, από ναυτικά αεροσκάφη, από μαχητικά της φίλιας αεροπορίας, από παρατηρητήρια του φίλου στρατού, από άλλα πλοία και υποβρύχια… Ενώ χωρίς, μίλαγε μόνο μέσω νταβά, του πλοίου του, που αν για κάποιο λόγο σιωπούσε, πχ επειδή έπεσαν οι ασύρματοι, ή  επειδή έφαγε μια με σφεντόνα σε κεραίες, το ελικόπτερο ήταν άχρηστο ως μέσο. Αποδικτυωνόταν. Δεύτερο, χωρίς τέτοιες πληροφορίες δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει όπλα μεγάλης απόστασης άλλωστε, δεν του τα είχαν πάρει. Μπορούσε να σημαδέψει και να απειλεί με βύθιση φρεγάτες σε πάνω από 100 χλμ, όπως και βάσεις ξηράς (πχ σταθμευμένα αεροσκάφη σε αεροδρόμια), και του αγόρασαν όπλα των 10 χλμ για να βυθίζει ψαροκάικα (όχι τα μεγάλα του Ατλαντικού).  Και τρίτον, με το να μην επικοινωνεί με όλον τον κόσμο, γινόταν σαφές ότι το ψοφόπλοιο, ή σκάφη, αν προτιμάτε, του κατασκευαστή, όντως είχε ζωτικό πλεονέκτημα: άλλα πλοία δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν με το ελικόπτερο, μπορούσαν μόνο όσα έφεραν τον ειδικό εξοπλισμό του Κατασκευαστή του Θείου.  Αν το πλοίο πάθει κάτι, πάει και το ελικόπτερο, που κόστιζε όσο ένα F-16 (κατ’ άλλους όσο ένα F-35στελθ, του ιδίου κατασκευαστή), αλλά μπορούσε να κάνει το ένα εκατοστό της δουλειάς…….

Έτσι, αφού πήρε η μπανανία τα ελικόπτερα, σε εξοργιστική τιμή, και ξεστόκαρε την εταιρία, για να μην είναι ΤΕΛΕΙΩΣ άχρηστα, έπρεπε να πάρει και τα αντίστοιχα πλοία- που ΜΟΝΟ χάρη στα ελικόπτερα δεν θα ήταν ΤΕΛΕΙΩΣ άχρηστα, αλλά αυτό θα ίσχυε αν τα ελικόπτερα είχαν σοβαρά όπλα, που ΔΕΝ είχαν προμηθευτεί, πρώτον για να υπάρχουν κονδύλια για περισσότερα ελικόπτερα σε μεγαλύτερες τιμές (να ξεστοκάρει αξιοπρεπώς ο κατασκευαστής) και δεύτερον ώστε να μην φάει από ατύχημα (μη φανταστείτε…) κανά χαστούκι ο αγαπημένος γενίτσαρος του Αφέντη, με τον οποίο τώρα τελευταία είχαν κάτι ερωτικά καβγαδάκια για την προίκα (με έξοδα της μπανανίας)….

Δρ. Μανούσος Εμμ. Καμπούρης

Υπεύθυνος Τομέα ‘Αμυνας  ΕΛΑΣΥΝ

Απάντηση