Τι εστί ανατριχίλα;

 Η παρουσία μας στους χώρους λατρείας είτε εν κρυπτώ και παραβύστω είτε εν φανερώ την Μεγάλη και Αγία εβδομάδα ήτο δήλωσηλατρείας και συνέχισης των παραδόσεων, αλλά και ένα μήνυμα ενάντια στις αυθαιρεσίες της εκτελεστικής εξουσίας με την σύμφωνη γνώμητης αντιπολίτευσης. Το ποίμνιο κωφεύοντας τα οικτρά και πλήρως αντισυνταγματικά κελεύσματα παραβρέθηκε για να δοξάσει τον ένα, μοναδικό και αληθινό Θεό. Ο Ιησούς Χριστός κατά την διδασκαλία Του διέρρηξε τα ιμάτιά Του, καταφέρνοντας να αποκτήσει άκαμπτους μαθητές που θα κηρύξουν εν συνεχεία το τεράστιο έργο Του. Η προηγούμενη εβδομάδα μας έδωσε τη δυνατότητα να ταυτιστούμε ολίγο με εκείνες τις ημέρες μέσω των ψαλμών εκείνων που αφιερώνουν τη ζωή τους στην πίστη και ουχί στα υλικά αγαθά.

 Η ευαρέσκεια αγαθή τη τύχη δεν είναι αποτέλεσμα πάντοτε των χρημάτων, καίτοιδίχως αυτά η επιβίωση εν έτει 2021 είναι πάραπολύ δύσκολη, αλλά η άπεφθη καθημερινήπροσευχή μας. Η παρουσία ατόμων ανεξαρτήτωςθρησκείας στις Ορθόδοξες Εκκλησίες επιδρά με μεγάλη αποτελεσματικότητα στις ψυχές τους, αφού η νιρβάνα είναι γνωστή από όλους μας.Ακόμη, κι αν οι αχρείοι δεν το παραδέχονται, είναι γεγονός πως άπαντες μόλις πατήσουν εντόςτου Ιερού Ναού θα νιώσουν μία μεγάλη δύναμηπροερχόμενη από τον Θεό, μία δύναμη που δεν ηττάται, μία δύναμη που κείται στις ψυχές μας.

 Η προηγούμενη εβδομάδα, μας θύμισε πως η ζωή δεν είναι κάτι που θεωρείται δεδομένο. Η πίστη και η αλήθεια, αν και είναι από τις μεγαλύτερες αρετές δεν μπορούν να κατανοηθούν αλλά και να σεβαστούν από όλους. Απόδειξη αυτών, αποτελεί η σταύρωση του Ιησού Χριστού! Η σταύρωση όλων μας, διότι ο Χριστός πήρε όλες τις αμαρτίες μας στις πλάτες Του. Η δυσώδης τότε εξουσία δεν είχε το σθένος και την δύναμη να αναγνωρίσει το μεγαλείο του Μεσσία που έβαλε πάνω από τον εαυτό Του όλους μας, ακόμη και τον ληστή. Τουλάχιστον, η εύνοιά μας να είναι έστω και λίγο αρκετή, ώστε να τον ευχαριστήσουμε δοξάζοντάς τον για όλα όσα μας χάρισε, δίχως να τα επιζητούμε.

 Την Μεγάλη Πέμπτη, ξεκινά το μέγα δράμα με την προδοσία του Ιούδα, που προτίμησε τα 30 αργύρια αντί της ζωής αιωνίου. Μετά από αυτότο γεγονός, τόσο ο Ιησούς όσο και οι μαθητές του έβλεπαν αμυδρά ότι το τέλος πλησιάζει. Την Μεγάλη Παρασκευή κορυφώνεται το θείο δράμα! Ο ανθρωπισμός ξεχνιέται! Το μίσος κυριαρχεί! Τα πτυσίματα, μαστιγώματα, κοροϊδίες, εξευτελισμοί, κτυπήματα και το αγκάθινο στεφάνι ‘‘δηλώνουν το παρόν’’! ΗΣταύρωση και ο θάνατος του Χριστού μας, μάς δείχνει το μεγαλείο της πίστης μας. Ο θάνατος του Χριστού ήταν θάνατος υπέρ πίστεως και άφεσης αμαρτιών, αλλά και η αρχή ενός αγώνα που συνεχίζουμε σήμερα εμείς οι αμαρτωλοί!

 Τα δάκρυα των πιστών είναι πολλά, μα ο ρίγος μεγαλύτερος όταν ακούγονται οι ψαλμοί (λ.χ. Η ζωή εν τάφω…, Άξιον εστί μεγαλύνειν…, Αι γενεαί πάσαι…, Ω γλυκύ μου Έαρ…”). Οι τελετουργίες που λαμβάνουν μέρος εντός των χώρων λατρείας δίνουν στο ποίμνιο τη δυνατότητα να αντιληφθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια το χρονικό της σταύρωσης του Χριστού. Δίνουν τη δυνατότητα να αποτελέσειμέρος του θείου δράματος, καθότι αποτελεί τους ανθρώπους που δάκρυζαν κάτω από τον Σταυρό, όπως ήτο επί παραδείγματι η Παναγία ή ολίγοιπιστοί ακόλουθοι της αλήθειας.

 Ο ρίγος αυτός όμως, βρίσκεται ακόμη περισσότερο στους άνδρες που σηκώνουν τον Σταυρό ή τον Επιτάφιο, όταν πραγματοποιείται η περιφορά εντός ή εκτός του ναού. Ακόμη, κι αν η ελληνική γλώσσα έχει πλούσιο λεξιλόγιο, ουδεμία λέξη μπορεί να αντικατοπτρίσει σε απόλυτο βαθμό τα όσα ζούμε κυρίως την Μεγάλη Παρασκευή οι άνθρωποι που κρατάμετα ιερά αυτά αντικείμενα. Η δύναμη για να τα υψώσουμε δεν είναι αποτέλεσμα σκληρής για παράδειγμα γυμναστικής, αλλά δύναμη από τον Θεό που μας βοηθά να διατελέσουμε αυτό που επιθυμούμε, προς χάριν Του. Ωσαύτως, δεν έχειμόνο πνευματικό χαρακτήρα, μολονότι ιατρικό, αφού ο Σταυρός και ο Επιτάφιος εμποδίζουν και αποτελειώνουν κάθε αρρώστια από αυτόν που είτε τα κρατάει είτε τα προσκυνάει.

 Και όταν φτάνει η Ανάσταση του Κυρίου τότεκανείς μπορεί να διακρίνει μία χαρά στα πρόσωπα των πιστών, αφού ο αγών του Ιησούδικαιώθηκε με έναν πρότυπο τρόπο, αφού κανείςμέχρι στιγμής (και ούτε πρόκειται) δεν έχειαναστηθεί δίχως την βοήθεια του Ύψιστου.Όταν λαμβάνουμε το Άγιο Φως από τον Πανάγιο Τάφο και ψάλλει αδιάληπτα όλη η Εκκλησία τον ψαλμό «Χριστός Ανέστη», νιώθουμε στα χέρια μας μία υπερδύναμη, καθότι κρατάμε το φως της Αναστάσεως, της ελπίδας και της λύτρωσης.

 Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι ανατριχίλα, διότιανατριχίλα είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να την εξηγήσει, όπως και την ανάσταση. Η επιστήμη προχωρά, η «αρραγής» Εκκλησία μας μένει όμως σταθερή στα θαύματά της που η επιστήμη δεν θα μπορέσει ποτέ να εξηγήσει. Πίστη είναι κάτι το ανεξήγητο και κάτι τοδύσληπτο! Ανάσταση είναι ο λόγος που πιστεύουμε στον Κύριό μας! Εσαεί Ορθόδοξοι Χριστιανοί! Χριστός Ανέστη!

Διονύσιος Σ. Δραγώνας

Φοιτητής Νομικής NUP,

Κοινωνικής Θεολογίας ΕΚΠΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here