H μάχη του Χαλκού και η βεβήλωση του μνημείου πεσόντων ανδρών της Χωροφυλακής

Οι απόγονοι των κομμουνιστοσυμμοριτών συνεχίζουν την ανθελληνική τους δράση  

Ακόμα μια φορά το μνημείο πεσόντων ανδρών της Χωροφυλακής στους Αγριάνους Λακωνίας βεβηλώθηκε από τους αριστερούς αλήτες. Όμως δεν είναι τα μάρμαρα που σε τέτοιες περιπτώσεις «μαγαρίζονται». Είναι, μέσα από αυτές τις ενέργειες η ίδια η μνήμη των χιλιάδων ανθρώπων, των αφανών ελληνόψυχων ηρώων που έδωσαν το αίμα τους για να μπορούν αυτά τα ανθελληνικά παρτάλια να «εκφράζουν» ελεύθερα τις απόψεις και την βρωμερή ιδεολογία τους.  

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ

Ένα από τα πιο σταθερά λημέρια των κομμουνιστοσυμμοριτών Πελοποννήσου βρισκόταν στη θέση “Πηλαλίστρα”, ένα αγροτικό υψίπεδο νοτιοανατολικά της Τσιντζίνας (σημερινό Πολύδροσο, στον ορεινό όγκο του Πάρνωνα), σε νοητή ευθεία τριών χιλιομέτρων.

Το βράδυ της 20ης Απριλίου 1947, δυνάμεις χωροφυλακής κύκλωσαν την “Πηλαλίστρα”, από κάποια απόσταση περιμένοντας την αυγή για να επιτεθούν στους κομμουνιστοσυμμορίτες που συγκεντρώνονταν εκεί.

Όμως έγιναν αντιληπτοί και οι συμμορίτες πανικόβλητοι απέδρασαν τη νύχτα.

Μετά τη διαπίστωση ότι η επιχείρηση δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, οι περισσότεροι χωροφύλακες αποσύρθηκαν στις βάσεις τους. Στο χώρο έμεινε μόνο ο λόχος του υπομοίραρχου Παναγέα, δύναμης 80 χωροφυλακών που κατέβηκαν στην Τσιντζίνα.

Την επομένη, 22 Απριλίου, οι χωροφύλακες του Παναγέα ανέβηκαν ξανά στην “Πηλαλίστρα” παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής προς τη βάση τους στη Ζαραφώνα. Ακολούθησαν τη διαδρομή Τσιντζίνα- Καρυά- Χαλκός- Ζαραφώνα.

Οι συμμορίτες του συγκροτήματος που έδρευε στην “Πηλαλίστρα” δεν είχαν απομακρυνθεί από το χώρο και αντιλαμβανόμενοι την κίνηση των χωροφυλάκων προς τη Ζαραφώνα αποφάσισαν κατά την προσφιλή τους μέθοδο να ενεδρεύσουν στη θέση “Χαλκός” των Αγριάνων. Η ενέδρα στήθηκε 2-3 χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού και περίπου 8 χιλιόμετρα της Τσιντζίνας. Ο χώρος στο σημείο αυτό σχηματίζει μια επιμήκη λεκάνη που περιβάλλεται από λόφους, ανάμεσα στους οποίους περνά ο δρόμος της Ζαραφώνας.

Έτσι έλαβαν θέση στους δεσπόζοντες λοφίσκους και περίμεναν.

Περίπου στις 11 πρωί, οι χωροφύλακες φάνηκαν στο δρόμο, με επικεφαλής τον Παναγέα. Η επίθεση ξεκίνησε με ριπές αυτομάτων και μια-δυο χειροβομβίδες, όμως το έδαφος δεν ευνοούσε τους άνδρες του Παναγέα. Η μάχη κράτησε περίπου μισή ώρα και υπήρξε δραματική.

Από το λόχο του Παναγέα, σκοτώθηκαν 40 άνδρες και αιχμαλωτίστηκαν 39.

Οι 39 αιχμάλωτοι χωροφύλακες οδηγήθηκαν στο εκκλησάκι του Αη-Γιώργη στην αρχή του Χαλκού όπου κρατήθηκαν ως το βράδυ της ίδιας ημέρας. Τα πνεύματα ήταν ιδιαίτερα οξυμένα, τόσο λόγω της μάχης, όσο και λόγω των πρόσφατων δολοφονιών αντικομμουνιστών πατριωτών της περιοχής, που ξεπερνούσαν τους 80. Το ίδιο βράδυ, είτε με παραίνεση του Παναγέα, είτε αυτοβούλως, οι αιχμάλωτοι χωροφύλακες αποπειράθηκαν να δραπετεύσουν. Η φρουρά τους το αντιλήφθηκε εγκαίρως και τους συνέλαβε εκ νέου.

Το επόμενο πρωί δολοφονήθηκαν όλοι από τους συμμορίτες. ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!!

 

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β. ΛΟΥΚΑΚΟΣ

Ειδικός Γενικός Ιατρός

Πρόεδρος ΕΛΑΣΥΝ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here