Κοτζά Αναστάς ο άγνωστος ήρωας του Πόντου. Ο τελευταίος Ακρίτας του Πόντου.

Καθώς πλησιάζει η 19 Μαΐου ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού, θέλησα να γράψω ένα άρθρο για τον ήρωα των Ποντίων .

Θέλω να το αφιερώσω στις 350.000 ψυχές, που ακόμα ζητούν δικαίωση και αναγνώριση της γενοκτονίας τους.
Θα αρχίσω το άρθρο μου, με έναν στίχο από ένα τραγούδι για τον Κοτζά Αναστάς.
https://www.youtube.com/watch?v=nlcwBXQNpwc(ΤΡΑΓΟΥΔΙ)
Αμον τον Κοτζά Αναστάς κι θα έλεπς όθεν κι πας ετονε σταυραετός, των προσφύγων ο Θεός σ’ενα χερ είχε σταυρόν και στο άλλο το κανον.
(ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΒΙΝΤΕΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΛΙΝΚ )
https://www.youtube.com/watch?v=IS4K5FBWTpY
Ποιος όμως, ήταν ο Κοτζά Αναστάς και γιατί τον ονόμασαν Κολοκοτρώνη του Πόντου;
Ο Αναστάσιος Παπαδόπουλος, ήταν από τους πρωτεργάτες του ποντιακού έπους, στα μαύρα χρόνια της γενοκτονίας. Γεννήθηκε το 1896 στο χωριό Εντικ Πουναρ της Ερπαα (αρχαία Ηράκλεια) και ήταν γιος πολύτεκνης αγροτικής οικογένειας και εγγονός του ιερέα παπά-Κυριακου, εξαρχου του μητροπολίτου Αμασείας.
 Μεγάλωσε γαλουχημένος με ελληνορθόδοξες αρχές, όπως και όλοι οι πόντιοι και με ιδανικά του ανθρωπισμού και της ελευθερίας.
Από παιδί, παρά τον ατίθασο χαρακτήρα του, είχε σπάνιες ευαισθησίες υπέρ των αδυνάτων και των κατατρεγμένων.
Το 1915 επιστρατεύεται στα “Τάγματα εργασίας”αλλά δεν άργησε να αντιληφθεί ότι ουσιαστικά επρόκειτο για “τάγματα θανάτου”, καθώς ήταν ένα καλοστημένο εργαλείο μεθοδικής εξόντωσης των Ελλήνων.
Αποφασίζει και καταφέρνει να δραπετεύσει μαζί με τους άλλους χωριανούς και ανεβαίνει στο βουνό Τοπσαμ (συγκεντρωμένα Πεύκα).
Η επιθυμία για αντίσταση στις τουρκικές θηριωδίες είναι πλέον αυτοσκοπός για τον ατίθασο νεαρό. Μαζί με τους λοιπούς δραπέτες, εντάσσεται στην αντάρτικη ομάδα του Ιακώβου  Καρατελιδη  ή καπετάν Γιάκοβ.
Από το 1916, η απόπειρα της γενοκτονίας από τους Τούρκους γίνεται πλέον συστηματικά και το αντάρτικο θεριεύει.
 Οι επιθέσεις των Τούρκων είναι αλλεπάλληλες και σε μία εξ αυτών ο καπετάν Γιακόβ σκοτώνεται.
 Την ηγεσία των ανταρτών αναλαμβάνει ο Αναστάσιος σε ηλικία μόλις 20 ετών. Η παλικάρια του γίνεται σύντομα γνωστή σε όλο τον Πόντο και τα πολεμικά του κατορθώματα δίνουν Ελπίδα σε όλους τους Έλληνες.
 Πρώτιστο μέλημά του είναι Η διάσωση των γυναικόπαιδων και των αμάχων. Πλέον ονομάζεται Κοτζά (Μεγάλος) Αναστάς, ενώ οι Τούρκοι τον αποκαλούν Κοτζά Γκιαούρ.
Τον Απρίλιο του 1921, εκστρατεύει στην Ερπαα, ο Τοπάλ Οσμάν.
Η δύναμη 3.000 Τσετών μετατρέπει το χωριό σε πραγματική κόλαση. Καμένη γη και πτώματα παντού. Δεν τολμάει όμως, να αναμετρηθεί με τους αντάρτες του Κοτζά Αναστάς. Πάνω από 1200 γυναικόπαιδα φιλοξενούνται στην οροσειρά Τοπσαμ, υπό την προστασία των ανταρτών.
Στο μεταξύ όλο και περισσότεροι άνδρες συστρατεύονται με το Κοτζά Αναστάς και ο αριθμός των ανταρτών ενισχύεται σημαντικά.
Ο Κεμάλ, έχοντας καταλάβει ότι δεν είναι εύκολη υπόθεση η εξολόθρευση του Κοτζά Αναστάς, ρίχνει στη μάχη δύο από τα δυνατότερα χαρτιά του.
 Το Νοέμβριο του 1921, μία ολόκληρη Μεραρχία με αρχηγό τον Λίβα Πασά, σφυροκοπά επί 52 ημέρες το Τοπσαμ. Παρά το αριθμητικό πλεονέκτημα, άλλη μία αποτυχία καταγράφηκε στο τουρκικό παθητικό.
Σειρά, παίρνει ο στρατηγός Τζεμάλ Τσεβιτ με 10.000 άντρες ξεκινάει την επιχείρησή Γιλντιρίμ (Κεραυνός) δίνοντας προσωπική υποσχέση στον Κεμάλ ότι θα εξολοθρεύσει τους αντάρτες.
Ωστόσο η πανωλεθρία ήταν αναπόφευκτη. Ο ίδιος ο Τζεμάλ, πέφτει νεκρός και η πολυάριθμη Μεραρχία στις 23 Φεβρουαρίου του 1922, τρέπεται σε φυγή.
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο Λίβα πασάς, επανέρχεται αυτή τη φορά δια μέσω διπλωματικής οδού.
Οι συνεχόμενες αποτυχίες των Τούρκων τους αναγκάζουν να έρθουν σε συνεννόηση με τον Κοτζά Αναστάς, ο οποίος θέτει ως βασικό όρο την ασφαλή απομάκρυνση των γυναικόπαιδων από το βουνό, όπου είχαν βρει καταφύγιο.
Παρόλα αυτά, το μίσος των Τούρκων προς τον Κοτζά Αναστάς, παραμένει άσβεστο.
Στις 2 Δεκεμβρίου του 1922, ο θρυλικός αυτός Ακρίτας δολοφονήθηκε από Τσέτες στο χωριό Ελενους, μετά την υπογραφή της συμφωνίας και παρά την αμνηστία που είχε δοθεί.
Οι δολοφόνοι, δεν αρκέστηκαν όμως εκεί. Αποκεφάλισαν το νεκρό σώμα του Κοτζά Αναστάς, και κρέμασαν το κεφάλι σε ένα τηλεγραφοξυλο στην Τοκατη, πανηγυρίζοντας για το θάνατο του.
Προσπαθώντας να πάρει και να θάψει το σώμα του, οι τσέτες σκότωσαν και τον αδερφό του Γιώργο.
Για τους νεότουρκους εθνικιστές ο Κοτζά Αναστάς υπήρξε ο βραχνάς τους, για τους Έλληνες του Πόντου ήταν το σύμβολο Αντίστασης και σωτηρίας. Ένας γιος του Διγενή Ακρίτα.
ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ!
ΑΘΑΝΑΤΟΙ!
https://www.youtube.com/watch?v=vhYyJk8JwEM
https://www.youtube.com/watch?v=wAt0X49nDY0&list=RD5Q-1M2x08Ow&index=3
(ΠΟΝΤΟΣ – Παλικάρια α’σον Πόντον (ΜΕ ΣΤΙΧΟΥΣ)
Μαρίνα Κ Χατζοπούλου
ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΑΣΥΝ

Απάντηση