Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

 

  Όταν μιλούμε σήμερα για ελληνική παράδοση, ελληνικά ήθη και έθιμα, βάζουμε στον νού μας μια ιστορική, πνευματική & ηθική διάσταση και εξέλιξη, πολλών αιώνων, με πλήθος παραλλαγών, παρόλα αυτά δημιουργούν ένα ενιαίο σύνολο με θαυμαστό πλούτο μορφών, μια Εθνική Παρακαταθήκη, που συμπορεύεται διαχρονικά στο πέρας των αιώνων με τον Ελληνισμό, τις Αξίες του και τα Ιδεώδη του.

 Το Εθνικό ιδανικό εξακολουθεί να ακμάζει στον καιρό μας και θα ήταν έσχατη πλάνη και ανοησία να παραιτηθούμε εμείς οι Έλληνες Πατριώτες, Εθνικιστές & Εθνικοκοινωνιστές, από την Εθνική μας Παράδοση. Και μάλιστα μια Παράδοση, που είναι η αρχαιότερη της Ευρώπης, που γαλούχησε και ανάθρεψε άλλους λαούς, Λατίνους, Φράγκους, Βίγκινκς και Σλάβους και εξακολουθεί να ακτινοβολεί με τους ανεξάντλητους πνευματικούς και πολιτιστικούς θησαυρούς της πολύ πέρα από τα σύνορα μας. Ο Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός, οι Ελληνιστικοί Χρόνοι, η Χιλιόχρονη Ρωμαϊκη και Βυζαντινή Αυτοκρατορία, το ξέσπασμα της Εθνεγερσίας του 1821 καθώς και οι Έλληνες Ήρωες μας, αυτής της Εθνικής Επανάστασης, καθώς και οι αξίες και τα Ιδανικά που μεταφέρουν σε εμάς, όπως η Μάχη για την Ελευθερία, την Φυλή μας, το Έθνος μας και την Πίστη μας, δίνουν στην Ελληνική μας Παράδοση μια Μοναδικότητα και μία ΑΠΟΣΤΟΛΗ:

  Πολλά πράγματα αλλάζουν γρήγορα στην ζωή μας και πολύ περισσότερα ίσως θα αλλάξουν στους χαλεπούς καιρούς που έρχονται, ΑΛΛΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ, ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΦΡΙΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ, ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ & ΣΤΗΝ ΑΧΡΗΣΤΙΑ ΕΝΟΣ ΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΜΙΑΣ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ, ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΙΣΟΠΕΔΩΣΕΙ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΙΔΑΝΙΚΑ…. Ας προσπαθήσουμε να μεταδώσουμε στους ΝΕΟΥΣ τι εστί ΕΛΛΗΝ, ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ και να Συλλογιστούμε και να μεταλαμπαδεύσουμε σε αυτούς, το ποιοι ήσαν πριν 201 χρόνια, αυτοί που σήκωσαν στους ώμους τους, το ΞΥΠΝΗΜΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ, και εκπροσώπησαν σε όλα τα επίπεδα τον Έλληνα σε Μάχες και σε Πνευματικό Επίπεδο: Ο Ρήγας, η Φιλική Εταιρία, Ο Κοραής, Ο Μακρυγιάννης, Ο Κολοκοτρώνης, Ο Σολομώς, Ο Παλαμάς, Ο Καραϊσκάκης και τόσοι άλλοι Αγωνιστές που έδωσαν το ΑΙΜΑ τους για την Ελλάδα, κρατώντας ψηλά το ΕΘΝΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ & ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, με αποτέλεσμα αργότερα το Έπος των Βαλκανικών Πολέμων καθώς Όλων των Νικηφόρων και όχι μόνο, Μαχών των Ελλήνων, όπου μιλούσαν μέσα σε κάθε έναν Έλληνα μαχητή, όλα τα παραπάνω. Μιλούσε το ΑΙΜΑ των προγόνων του, που κινητοποιούσε μια ΑΟΡΑΤΗ ΨΥΧΙΚΗ & ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ για την επίτευξη Μεγάλων Εθνικών Αγώνων, της ΜΕΓΑΛΗΣ ΙΔΕΑΣ, ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΛΥΤΡΩΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΏΝ ΠΡΟΑΙΩΝΙΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ. ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ, ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΛΥΤΡΩΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ!     

(Ελλάδα, η Μεγάλη Ιδέα! | 200 Χρόνια από την Επανάσταση – ΒΙΝΤΕΟ (40) Ελλάδα, η Μεγάλη Ιδέα! | 200 Χρόνια από την Επανάσταση – YouTube)

 Κλείνοντας το άρθρο, όλα τα παραπάνω, τα συμπληρώνει ο μεγάλος ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ με τα εξής παρακάτω:

 «  Η κραυγή δεν είναι δική σου.  Δε μιλάς εσύ, μιλούν αρίφνητοι πρόγονοι με το στόμα σου.  Δεν πεθυμάς εσύ . πεθυμούν αρίφνητες γενεές απόγονοι με την καρδιά σου.

 Οι νεκροί σου δεν κείτουνται στο χώμα.  Γενήκαν πουλιά, δέντρα, αγέρας.  Κάθεσαι στον ίσκιο τους, θρέφεσαι με τη σάρκα τους, αναπνές το χνότο τους.  Γενήκαν ιδέες και πάθη, κι ορίζουν τη βουλή σου και την πράξη.

 Οι μελλούμενες γενεές  δε σαλεύουν μέσα στον αβέβαιο καιρό, μακριά από σένα.  Ζουν, ενεργούν και θέλουν μέσα στα νεφρά και στην καρδιά σου.

 Το πρώτο σου χρέος πλαταίνοντας το εγώ σου είναι, στην αστραπόχρονη τούτη στιγμή που περπατάς στη γης, να μπορέσεις να ζήσεις την απέραντη πορεία, την ορατή και την αόρατη του εαυτού σου.

 Δεν είσαι ένας. είσαι ένα σώμα στρατού.  Μια στιγμή κάτω από τον ήλιο φωτίζεται ένα από τα πρόσωπα σου.   Κι ευτύς σβήνει κι ανάβει άλλο, νεώτερο σου, ξοπίσω σου.

 Η ράτσα σου είναι το μεγάλο σώμα, το περασμένο, το τωρινό και το μελλούμενο.  Εσύ είσαι μια λιγόστιγμη έκφραση, αυτή είναι το πρόσωπο.  Εσύ είσαι ο ίσκιος, αυτή το κρέας.

 Δεν είσαι λεύτερος.  Αόρατα μυριάδες χέρια κρατούν τα χέρια σου και τα σαλεύουν. Όταν θυμώνεις, ένας πρόπαππος αφρίζει στο στόμα σου. όταν αγαπάς, ένας πρόγονος σπηλιώτης μουγκαλιέται. όταν κοιμάσαι, ανοίγουν οι τάφοι μέσα στη μνήμη και γιομώνει βουρκόλακες η κεφαλή σου.

 Ένας λάκκος αίμα είναι η κεφαλή σου, και μαζώνονται κοπάδια κοπάδια οι γίσκοι των πεθαμένων και σε πίνουν να ζωντανέψουν.

«Μην πεθάνεις, για να μην πεθάνουμε!» φωνάζουν μέσα σου οι νεκροί.  «Δεν προφτάσαμε να χαρούμε τις γυναίκες που πεθυμήσαμε. πρόφτασε εσύ, κοιμήσου μαζί τους!  Δεν προφτάσαμε να κάμουμε έργα τις ιδέες. κάμε τις έργα εσύ!  Δεν προφτάσαμε να συλλάβουμε και να στερεώσουμε το πρόσωπο της ελπίδας μας. στερέωσέ το εσύ! 

«Τέλεψε το έργο μας!  Τέλεψε το έργο μας!  Μέρα νύχτα μπαινοβγαίνουμε στο κορμί σου και φωνάζουμε.  Όχι, δε φύγαμε, δεν ξεκορμίσαμε από σένα, δεν κατεβήκαμε στη γης.  Μέσα από τα σωθικά σου ξακλουθούμε στον αγώνα.  Λύτρωσε μας!» (ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ «Η ΡΑΤΣΑ»)

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΑΙΟΣ

Πτυχιούχος ΚΦΑ Γυμναστής – Προπονητής ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΤΡΙΑΘΛΟΥ

Μέλος Συντονιστικού Συμβουλίου ΕΛΑΣΥΝ

 

 

Απάντηση